Дили бемори ман нози мудово барнаме дорад
دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌دارد
Гаронӣ аз дами ҷони бахши исо бар наме дорад
گرانی از دمِ جان‌بخش عیسی بر نمی‌دارد
Намонад аз хӯни дили чандон ки мижгонӣ кунам рангин
نماند از خون دل چندان که مژگانی کنم رنگین
Ҳамон даст аз дили он мижгони гиро барнаме дорад
همان دست از دل آن مژگان گیرا برنمی‌دارد
Магар бо хори девораш назарбозӣ кунам , варна
مگر با خار دیوارش نظربازی کنم، ورنه
Гули ин бӯстони бори тамошо барнаме дорад
گل این بوستان بار تماشا برنمی‌دارد
Мабодои ҳеҷ кофарро илоҳии хасм кам фурсат !
مبادا هیچ کافر را الهی خصم کم‌فرصت!
Ба тарки срФлки даст аз сари мо барнаме дорад
به ترک سرفلک دست از سر ما برنمی‌دارد
Ба май ислоҳ савдо мекунам ҳарчанд ме донам
به می اصلاح سودا می‌کنم هرچند می‌دانم
Ки хомиро зи анбари ҷӯши дарё барнаме дорад
که خامی را ز عنبر جوش دریا برنمی‌دارد
зи номардон ба мардони золи дунёи бештари печад
ز نامردان به مردان زال دنیا بیشتر پیچد
Ки даст аз домани Юсуфи Зулайхо бар наме дорад
که دست از دامن یوسف زلیخا بر نمی‌دارد
Бидон ҳаргиз намегирданд хуб аз суҳбати некон
بدان هرگز نمی‌گردند خوب از صحبت نیکان
зи сӯзани танги чашмии қурби исо барнаме дорад
ز سوزن تنگ‌چشمی قرب عیسی برنمی‌دارد
Ватан ҳар чанд дилгираст бар ғурбат шараф дорад
وطن هر چند دلگیر است بر غربت شرف دارد
Ба оҳан , дили шарор аз санги хоро барнаме дорад
به آهن، دل شرار از سنگ خارا برنمی‌دارد
Ту май андешӣ аз хори маломат , варна соҳибдил
تو می‌اندیشی از خار ملامت، ورنه صاحبدل
Наёрад дар назар то хорро по барнаме дорад
نیارد در نظر تا خار را پا برنمی‌دارد
Агарчӣ домани мо бар фалак чун абр ме сояд
اگرچه دامن ما بر فلک چون ابر می‌ساید
Ҳамон хори алойиқи даст аз мо барнаме дорад
همان خار علایق دست از ما برنمی‌دارد
Ба ҳар нақшу нигорӣ кӣ муқайяд мешавад соиб ?
به هر نقش و نگاری کی مقید می‌شود صائب؟
Дилӣ каз саркашии ибрати зи дунё барнаме дорад
دلی کز سرکشی عبرت ز دنیا برنمی‌دارد