Шикваи ишқро гардуни гардон барнаме дорад

شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌دارد

Ки ҳар мӯрии зи ҷои тахти сулаймон барнаме дорад

که هر موری ز جا تخت سلیمان برنمی‌دارد

Дили сад чокро кардам нисор ӯ , надонистам

دل صد چاک را کردم نثار او، ندانستم

Ки бори шонаи он зулфи парешон барнаме дорад

که بار شانه آن زلف پریشان برنمی‌دارد

Ниҳодам то қадам дар остони чарх , афтодам

نهادم تا قدم در آستان چرخ، افتادم

Замини хонаи ин сифлаи меҳмон барнаме дорад

زمین خانه این سفله مهمان برنمی‌دارد

Магари зини хокдони беруни рӯм бар муддао гарем

مگر زین خاکدان بیرون روم بر مدعا گریم

Танури хоми ин вайронаи тӯфон барнаме дорад

تنور خام این ویرانه طوفان برنمی‌دارد

Магар аз тавқи худ қамарии змстии ғофил афтодааст ?

مگر از طوق خود قمری زمستی غافل افتاده است؟

Вагарнаи гардани ошиқи гиребон барнаме дорад

وگرنه گردن عاشق گریبان برنمی‌دارد

Таманнои тараҳҳум аз нигоҳ хӯне дорам

تمنای ترحم از نگاه خونیی دارم

Ки даст аз қабзаи шамшери мижгон барнаме дорад

که دست از قبضه شمشیر مژگان برنمی‌دارد

Аз он ҳамчун садафи дандони тоқат бар ҷигар дорам

از آن همچون صدف دندان طاقت بر جگر دارم

Ки он себи занхдони бори дандон барнаме дорад

که آن سیب زنخدان بار دندان برنمی‌دارد

Ҳалоки сирчшмиҳои доғи хештани гирдам

هلاک سیرچشمی‌های داغ خویشتن گردم

Ки аз лаби меҳри пеш ҳар намакдон бар наме дорад

که از لب مهر پیش هر نمکدان بر نمی‌دارد

Шикаст афтод бар зулф аз гарониҳои дили соиб

شکست افتاد بر زلف از گرانی‌های دل صائب

Ғубори гӯии дилро ҳеҷ домон барнаме дорад

غبار گوی دل را هیچ دامان برنمی‌دارد