Рози дилро метавон дарёфт аз симои мо

راز دل را می توان دریافت از سیمای ما

Ншأаҳ май тобад чу ранг аз пардаи минои мо

نشأه می تابد چو رنگ از پرده مینای ما

Қаҳрамони адл чун пурсиш кунад рӯзи ҳисоб

قهرمان عدل چون پرسش کند روز حساب

Аз биҳишти офият хорӣ нагирад пои мо

از بهشت عافیت خاری نگیرد پای ما

Гарчи ӯ ҳаргиз намегирад зи ҳоли мо хабар

گرچه او هرگز نمی گیرد ز حال ما خبر

Дард ӯ ҳар шаб хабар гирад зи сар то пои мо

درد او هر شب خبر گیرد ز سر تا پای ما

Аз дили пари хӯни мо бечошнӣ натавон гузашт

از دل پر خون ما بی چاشنی نتوان گذشت

Хӯни рағбатро ба ҷӯши орад май ҳмрои мо

خون رغبت را به جوش آرد می حمرای ما

Гавҳари хуршед агар аз даст мо уфтад ба хок

گوهر خورشید اگر از دست ما افتد به خاک

Зери пой худ набинад табъ бе пурвои мо

زیر پای خود نبیند طبع بی پروای ما

Сбҳаҳи зикри млоик аз низом афтода аст

سبحه ذکر ملایک از نظام افتاده است

Бас ки печидааст дар гӯши фалаки ғавғои мо

بس که پیچیده است در گوش فلک غوغای ما

Аз хати фармон ӯ рӯзӣ ки по берун наҳем

از خط فرمان او روزی که پا بیرون نهیم

Теша гардад ҳар сари хорӣ ба қасди пои мо

تیشه گردد هر سر خاری به قصد پای ما

Чун бисоти сабзаи зери пои сарв афтода аст

چون بساط سبزه زیر پای سرو افتاده است

Осмон дар зери пои ҳиммати волои мо

آسمان در زیر پای همت والای ما

Рехти шӯри ҳашар дар паймонаи олами намак

ریخت شور حشر در پیمانه عالم نمک

намезанад ҷӯши сияҳи мастии ҳамон саҳбои мо

می زند جوش سیه مستی همان صهبای ما

Ҳоли ботинро қиёс аз ҳол зоҳир ме кунад

حال باطن را قیاس از حال ظاهر می کند

Домро дар хок мебинад дили донои мо

دام را در خاک می بیند دل دانای ما

Пои мо як хорро нагузошт соиб бе шикаст

پای ما یک خار را نگذاشت صائب بی شکست

Оҳ агар хори интиқом худ кашад аз пои мо

آه اگر خار انتقام خود کشد از پای ما