намекашад ҳар лаҳзаи базми тозае бар рӯй мо

می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ما

Доғ дорад ҷоми ҷамро косаи зонуии мо

داغ دارد جام جم را کاسه زانوی ما

Сояи захми дўрбош аз ваҳшат мо ме хӯрд

سایه زخم دورباش از وحشت ما می خورد

Ҷавҳар шамшер донад сабзаро оҳӯии мо

جوهر شمشیر داند سبزه را آهوی ما

Май пурди шами ҳубоби мо ҳамон аз тишнагӣ

می پرد شم حباب ما همان از تشنگی

Гарчи пайвастааст бо дарёии раҳмат , ҷӯии мо

گرچه پیوسته است با دریای رحمت، جوی ما

наме тавон бар хок хӯн олуд мо кардани намоз

می توان بر خاک خون آلود ما کردن نماز

Оби шамшер шаҳодат дода шасту шӯии мо

آب شمشیر شهادت داده شست و شوی ما

Гарчи дар Мисри фаромӯшии муқайяд монда ем

گرچه در مصر فراموشی مقید مانده ایم

намерасад чун ҷомаи Юсуф ба канъони буии мо

می رسد چون جامه یوسف به کنعان بوی ما

Он ки аз паҳлавии чарби мо чароғаш нур ёфт

آن که از پهلوی چرب ما چراغش نور یافت

намекунад паҳлуи тиҳии имрӯз аз паҳлавии мо

می کند پهلو تهی امروز از پهلوی ما

Ғунчаи дилгири моро барг шикарханд нест

غنچه دلگیر ما را برگ شکرخند نیست

эй насими офият , шабгир кун аз кӯии мо

ای نسیم عافیت، شبگیر کن از کوی ما

Тоза дорад чеҳраи худро ба оби теғи кӯҳ

تازه دارد چهره خود را به آب تیغ کوه

Доғ дорад боғбонро лолаи худрӯии мо

داغ دارد باغبان را لاله خودروی ما

Булбули мо аз гирифторӣ надорад шиква Эй

بلبل ما از گرفتاری ندارد شکوه ای

Ханда гул мекунад чоки қафас бар рӯй мо

خنده گل می کند چاک قفس بر روی ما

Нолаи ҷғдст дар гӯшаш навой андалеб

ناله جغدست در گوشش نوای عندلیب

Ҳар ки соиб ошно гардад ба гуфту гӯии мо

هر که صائب آشنا گردد به گفت و گوی ما