Ба завқи оштӣ аз дӯстон ранҷиданӣ дорад
به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد
Бисоти дӯстдорӣ чидан ва вочиднӣ дорад
بساط دوستداری چیدن و واچیدنی دارد
Агар натавон бар он зулфи сияҳ чун шона печидан
اگر نتوان بر آن زلف سیه چون شانه پیچیدن
Ба ёд ӯ дили шабҳо ба худ печиданӣ дорад
به یاد او دل شبها به خود پیچیدنی دارد
Нашавегар ба шабнами гирди роҳи ин ғарибон ро
نشویی گر به شبنم گرد راه این غریبان را
Чу гул бар рӯй мурғони чаман хандиданӣ дорад
چو گل بر روی مرغان چمن خندیدنی دارد
Хазони ноумедии грўрқро барнагардонд
خزان ناامیدی گرورق را برنگرداند
Ниҳоли орзӯмандии аҷаб болиданӣ дорад
نهال آرزومندی عجب بالیدنی دارد
Ҳиҷоби ишқ агар даст аз Аннан шавқ бардорад
حجاب عشق اگر دست از عنان شوق بردارد
Ба пои сарв чун оби равон ғлтиднӣ дорад
به پای سرو چون آب روان غلطیدنی دارد
Машав эй хирмани гул аз фиреби булҳаваси эмин
مشو ای خرمن گل از فریب بوالهوس ایمن
Ба дидан нест қонеъ ҳар ки даст чиданӣ дорад
به دیدن نیست قانع هر که دست چیدنی دارد
Знолидн нагардад серумаи монеъи дардмандон ро
زنالیدن نگردد سرمه مانع دردمندان را
Ҷарас дар пардаи шабҳо аҷаб нолиданӣ дорад
جرس در پرده شبها عجب نالیدنی دارد
Гушӯдам срсрӣ бар рӯй дунёи чашм , азин ғофил
گشودم سرسری بر روی دنیا چشم، ازین غافل
Ки диданҳои расмӣ дар ақаб водиднӣ дорад
که دیدنهای رسمی در عقب وادیدنی دارد
ЗкиФит набошад ҷилваи гоҳи дӯстони холӣ
زکیفیت نباشد جلوه گاه دوستان خالی
Ба буи май лаби ҷоми тиҳӣ бӯсиданӣ дорад
به بوی می لب جام تهی بوسیدنی دارد
Агар дар навбаҳорони вонкрдии чашми ибрати байн
اگر در نوبهاران وانکردی چشم عبرت بین
Ба авроқи парешони хазон гардиданӣ дорад
به اوراق پریشان خزان گردیدنی دارد
Надорад ҷузи пушаймонии самари омезиши мардум
ندارد جز پشیمانی ثمر آمیزش مردم
Ба айёрии зумуррадами хешро дуздӣданӣ дорад
به عیاری زمردم خویش را دزدیدنی دارد
Баҳори олами имкони тағофул бар наме тобад
بهار عالم امکان تغافل بر نمی تابد
Начинигар гули ин боғро бўииднӣ дорад
نچینی گر گل این باغ را بوییدنی دارد
Машав ғофили зпичу тоби хат бар чеҳраи хубон
مشو غافل زپیچ و تاب خط بر چهره خوبان
Ки мӯ бар оташи сӯзони аҷаб печиданӣ дорад
که مو بر آتش سوزان عجب پیچیدنی دارد
Висоли шаста рӯйон мекунад бедори дилҳо ро
وصال شسته رویان می کند بیدار دلها را
Ба гирди боғ чун оби равон гардиданӣ дорад
به گرد باغ چون آب روان گردیدنی دارد
Наме арзад ба захми хору хаси гулҳои серобаш
نمی ارزد به زخم خار و خس گلهای سیرابش
Азин гулзори соиби фикри доман чиданӣ дорад
ازین گلزار صائب فکر دامن چیدنی دارد