Сбксири таваккул кӣ пай ҳар раҳнамо гирад ?
سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟
Замин бениёзӣ нест мумкини нақш по гирад
زمین بی نیازی نیست ممکن نقش پا گیرد
( зхўршиди ахтари мо тираи рӯзон кӣ ҷило гирад ?
(زخورشید اختر ما تیره روزان کی جلا گیرد؟
Чаҳ партави чашми равзан аз чароғ Асия гирад ? )
چه پرتو چشم روزن از چراغ آسیا گیرد؟)
Змрги талх парво нест бебаргу навоён ро
زمرگ تلخ پروا نیست بی برگ و نوایان را
Чароғи тангдастони хомширо аз ҳаво гирад
چراغ تنگدستان خامشی را از هوا گیرد
зи арбоби тамаъи озоди мардон май шморндш
ز ارباب طمع آزاد مردان می شمارندش
Агар паҳлавии аҳли фақри нақш бӯрё гирад
اگر پهلوی اهل فقر نقش بوریا گیرد
На бар худ раҳм дорад нафаси нофармон на бар мардум
نه بر خود رحم دارد نفس نافرمان نه بر مردم
Саги девона чун бегонаи пой ошно гирад
سگ دیوانه چون بیگانه پای آشنا گیرد
Зхст то нагирад бози пас чашмаш наёсоед
زخست تا نگیرد باز پس چشمش نیاساید
Пари коҳӣ агар аз кишти гардун каҳрабо гирад
پر کاهی اگر از کشت گردون کهربا گیرد
Зхўршид дурахшонаст наъли соя дар оташ
زخورشید درخشان است نعل سایه در آتش
Зиҳии ғофил ки ҷо дар сояи бол ҳумо гирад
زهی غافل که جا در سایه بال هما گیرد
Барад аз роҳи берун ҳар далелӣ бебасират ро
برد از راه بیرون هر دلیلی بی بصیرت را
Ба осонӣ задаст кӯр ҳар тифлӣ Асо гирад
به آسانی زدست کور هر طفلی عصا گیرد
Зхўни хеши ғайрат май барам бар домани покаш
زخون خویش غیرت می برم بر دامن پاکش
Чисони байнам ки он дасти булӯрӣнро ҳино гирад ?
چسان بینم که آن دست بلورین را حنا گیرد؟
Сияҳи дили шиква аз вазъ ҷаҳон дорад , наме донад
سیه دل شکوه از وضع جهان دارد، نمی داند
Ки олам иўсФстон мешавад чун дил ҷило гирад
که عالم یوسفستان می شود چون دل جلا گیرد
Ниҳолиро ки равад нил шоистааст миробаш
نهالی را که رود نیل شایسته است میرابش
зи оби чоҳи канъон то ба кӣ нашав ва намо гирад ?
ز آب چاه کنعان تا به کی نشو و نما گیرد؟
Чу дил шуд об , дасти саъй аз тадбир кӯтаҳ кун
چو دل شد آب، دست سعی از تدبیر کوته کن
Ки ин дарёи Аннани ихтиёр аз нохудо гирад
که این دریا عنان اختیار از ناخدا گیرد
Умед дастгирӣ дорад аз мустағриқи дарё
امید دستگیری دارد از مستغرق دریا
Ба махлуқи он ки аз холиқи зғФлт илтиҷо гирад
به مخلوق آن که از خالق زغفلت التجا گیرد
Миёни муҳарраму бегона фарқӣ нест дар ғайрат
میان محرم و بیگانه فرقی نیست در غیرت
Нахоҳам хӯни ман домони он гулгун қабо гирад
نخواهم خون من دامان آن گلگون قبا گیرد
Збс дар хоксории реша муҳкам кардаам соиб
زبس در خاکساری ریشه محکم کرده ام صائب
Зпо уфтад агар устодае даст маро гирад
زپا افتد اگر استاده ای دست مرا گیرد