Сухани ранги асар аз сина аФгор ме гирад

سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد

Насими содаи дили буии гул аз гулзор ме гирад

نسیم ساده دل بوی گل از گلزار می گیرد

Тамошои Рахш дар парда мекардам , надонистам

تماشای رخش در پرده می کردم، ندانستم

Ки ин ойӣна аз оби гуҳар зангор ме гирад

که این آیینه از آب گهر زنگار می گیرد

Ки дар берун дар мондааст комшби бӯстони пиро

که در بیرون در مانده است کامشب بوستان پیرا

Ба ҷӯши лолау гули рахна девор мегирад ?

به جوش لاله و گل رخنه دیوار می گیرد؟

Фиреб ақл хӯрдам , домани мастӣ раҳо кардам

فریب عقل خوردم، دامن مستی رها کردم

Надонистам ки ӣнҷои мӯҳтасиб ҳушёр ме гирад

ندانستم که اینجا محتسب هشیار می گیرد

Дарахт бесамар бораст бар дил , сарв агар бошад

درخت بی ثمر بارست بر دل، سرو اگر باشد

Ҷаҳонро зуди дил аз мардум бекор ме гирад

جهان را زود دل از مردم بیکار می گیرد

Ба оҳ ва нола гуфтам дили тиҳии созам , надонистам

به آه و ناله گفتم دل تهی سازم، ندانستم

Ки ишқи аввали забони зини лашкар хунхор ме гирад

که عشق اول زبان زین لشکر خونخوار می گیرد

Агарчӣ шабнами ин бӯстонам дар азизӣҳо

اگرچه شبنم این بوستانم در عزیزیها

Ғубори хотири ман рахна девор ме гирад

غبار خاطر من رخنه دیوار می گیرد

Раги хобӣ ки медонад каманди айши бидрдш

رگ خوابی که می داند کمند عیش بیدردش

Дили бедори ошиқи ришта зуннор ме гирад

دل بیدار عاشق رشته زنار می گیرد

Пазироӣ насиҳат нест дили аҳли тнъм ро

پذیرای نصیحت نیست دل اهل تنعم را

Чу коғаз чарб бошад нақшро душвор ме гирад

چو کاغذ چرب باشد نقش را دشوار می گیرد

Хиёнатҳои пинҳон мекашад охир ба расвоӣ

خیانتهای پنهان می کشد آخر به رسوایی

Ки дузди хонагиро шаҳна дар бозор ме гирад

که دزد خانگی را شحنه در بازار می گیرد

Зҷўши лола парво нест сайли навбаҳорон ро

زجوش لاله پروا نیست سیل نوبهاران را

Куҷои хӯни домани он сарви хуш рафтор мегирад ?

کجا خون دامن آن سرو خوش رفتار می گیرد؟

Чаҳ оташ буд ишқи афканд дар хирмани марои соиб ?

چه آتش بود عشق افکند در خرمن مرا صائب؟

Ки ҷӯши мағз ҳар дам аз серум дастор ме гирад

که جوش مغز هر دم از سرم دستار می گیرد