Чу шоҳин бар сари дасти он шикор андоз ме гирад

چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد

Тзрўи ранг аз рухсори гул парвоз ме гирад

تذرو رنگ از رخسار گل پرواز می گیرد

Ба холи зери зулфии ишқ рӯ кардааст ризқам ро

به خال زیر زلفی عشق رو کرده است رزقم را

Тзрўми донаро аз чнгл шаҳбоз ме гирад

تذروم دانه را از چنگل شهباز می گیرد

Азин дилсӯзтар эй боғбон бо булбулон сар кун

ازین دلسوزتر ای باغبان با بلبلان سر کن

Гули ин боғи ранг аз шуъла овоз ме гирад

گل این باغ رنگ از شعله آواز می گیرد

Чунин аз сарнавишти печ ва тобам мешавад зоҳир

چنین از سرنوشت پیچ و تابم می شود ظاهر

Ки дил аз дастами он зулф каманд андоз ме гирад

که دل از دستم آن زلف کمند انداز می گیرد

Ғубори кӯй ӯро то ба сайри бӯстони орад

غبار کوی او را تا به سیر بوستان آرد

Збрги гули сабо ҳар рӯз пой андоз ме гирад

زبرگ گل صبا هر روز پای انداز می گیرد

Ба ман дарси мақомот муҳаббат медиҳад булбул

به من درس مقامات محبت می دهد بلبل

Сияҳ мастӣ бибин каз дасти мутриб соз ме гирад

سیه مستی ببین کز دست مطرب ساز می گیرد

Ба чашми нуктаи пардозиши масеҳо бар наме ояд

به چشم نکته پردازش مسیحا بر نمی آید

Нигоҳ ӯ суханро аз лаб эъҷоз ме гирад

نگاه او سخن را از لب اعجاز می گیرد

Алоҷи ҳасрати дерини худро мекунад соиб

علاج حسرت دیرین خود را می کند صائب

Агар ин бори ҷо дар базми он дмсоз ме гирад

اگر این بار جا در بزم آن دمساز می گیرد