Шуъӯр аз зоҳиди хушки он лаб менӯш ме гирад

شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیرد

Зснги хораи дили он чашм бозигӯш ме гирад

زسنگ خاره دل آن چشم بازیگوش می گیرد

Тавон аз бандагии озодагонро сайди худ кардан

توان از بندگی آزادگان را صید خود کردن

Ки қамарии сарвро аз тавқ дар оғӯш ме гирад

که قمری سرو را از طوق در آغوش می گیرد

Сабуии бодаро аз даст ҳам гиранд махмурон

سبوی باده را از دست هم گیرند مخموران

Набошад бор бар дил ҳар ки бор аз дӯш ме гирад

نباشد بار بر دل هر که بار از دوش می گیرد

Ба ҳамвории зФкри хасм бадгавҳар машав эмин

به همواری زفکر خصم بدگوهر مشو ایمن

Ки аксари пои мардумро саг хомӯш ме гирад

که اکثر پای مردم را سگ خاموش می گیرد

Зроаҳи бурдбории хасмро ширин забон кардам

زراه بردباری خصم را شیرین زبان کردم

Ки мум аз неши занбӯрон ба нармӣ нӯш ме гирад

که موم از نیش زنبوران به نرمی نوش می گیرد

Буд болотар аз гуфтор , шани меҳри хомӯшӣ

بود بالاتر از گفتار، شان مهر خاموشی

Нагирад хон знъмти ончӣ аз сарпӯш ме гирад

نگیرد خوان زنعمت آنچه از سرپوش می گیرد

Чу мижгон мешавад хори сари деворҳо рангин

چو مژگان می شود خار سر دیوارها رنگین

Чунин аз нолаамгар хӯни гулҳо ҷӯш ме гирад

چنین از ناله ام گر خون گلها جوش می گیرد

Забони хори тӯҳмат кӯтаҳаст аз покдомонон

زبان خار تهمت کوته است از پاکدامانان

Ба ҷуръати шамъро фонӯс дар оғӯш ме гирад

به جرأت شمع را فانوس در آغوش می گیرد

Ба ман соиби куҷо ҳамчашм гардад абри Нитсаоне ?

به من صائب کجا همچشم گردد ابر نیسانی؟

Ки дарё аз садафи пеши сари шикам гӯш ме гирад

که دریا از صدف پیش سر شکم گوش می گیرد