зи хӯни хеши теғи душмани ман ранг ме гирад

ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ می‌گیرد

Далер онаст каз душмани силаҳ ҷанг ме гирад

دلیر آن است کز دشمن سلاح جنگ می‌گیرد

Набандад сӯрат аз икрнги душман , дӯстии ҳаргиз

نبندد صورت از یکرنگ دشمن، دوستی هرگز

зи акси тӯтӣони ойӣнаи ман занг ме гирад

ز عکس طوطیان آیینه من زنگ می‌گیرد

Гаронӣ мекунад бар дили марои ҳарфи сабки мағзон

گرانی می‌کند بر دل مرا حرف سبک‌مغزان

Агарчӣ аз ҳавои девонаи ман санг ме гирад

اگرچه از هوا دیوانه من سنگ می‌گیرد

зи ҳамчашмон гзирӣ нест хубонро ки дар гулшан

ز همچشمان گزیری نیست خوبان را که در گلشن

Гул аз гул ранг мебозад , гул аз гул ранг ме гирад

گل از گل رنگ می‌بازد، گل از گل رنگ می‌گیرد

Ба ҳиммат ме тавон аз сарбаландон ёфт коми дил

به همت می‌توان از سربلندان یافت کام دل

Ки аз хуршеди тобони лаъли об ва ранг ме гирад

که از خورشید تابان لعل آب و رنگ می‌گیرد

Агарчӣ аз сиёҳии ҳеҷ рангӣ нест болотар

اگرچه از سیاهی هیچ رنگی نیست بالاتر

Дил аз ман беш чашми осмонӣ ранг ме гирад

دل از من بیش چشم آسمانی رنگ می‌گیرد

зи иқболи лаби паймонаи хӯнҳо дар ҷигар дорам

ز اقبال لب پیمانه خون‌ها در جگر دارم

Ки гоҳе бӯсае зон лаъли оташ ранг ме гирад

که گاهی بوسه‌ای زان لعل آتش‌رنگ می‌گیرد

Нагунҷадгар қабо дар перҳан аз шавқ , ҷо дорад

نگنجد گر قبا در پیرهن از شوق، جا دارد

Ки дар оғӯши он симини баданро танг ме гирад

که در آغوش آن سیمین‌بدن را تنگ می‌گیرد

Ба як талхии зи сад талхии қаноат кардани аввалӣ тар

به یک تلخی ز صد تلخی قناعت کردن اولی‌تر

Маро аз сулҳи мардум беш дил аз ҷанг ме гирад

مرا از صلح مردم بیش دل از جنگ می‌گیرد

Гиребон чок созад абрро барқи сабки ҷавлон

گریبان چاک سازد ابر را برق سَبُک‌جولان

Абаси соиби либоси ғунча бар гул танг ме гирад

عبث صائب لباس غنچه بر گل تنگ می‌گیرد