Ғуборӣ аз биёбони ҷунун боло наме гирад

غباری از بیابان جنون بالا نمی گیرد

Ки дил аз синаи Лайлии раҳ саҳро наме гирад

که دل از سینه لیلی ره صحرا نمی گیرد

Замини синаи ошиқи аҷаб хосиятӣ дорад

زمین سینه عاشق عجب خاصیتی دارد

Ки то саркаш набошад нахл , дар вай по наме гирад

که تا سرکش نباشد نخل، در وی پا نمی گیرد

Расонидааст ҷое ҳиммати ман бениёзӣ ро

رسانیده است جایی همت من بی نیازی را

Ки оташро хасу хорам зостғно наме гирад

که آتش را خس و خارم زاستغنا نمی گیرد

Агар пои ҳисобии рӯзи маҳшар дар миён бошад

اگر پای حسابی روز محشر در میان باشد

Сари хории азин гулзори пой мо наме гирад

سر خاری ازین گلزار پای ما نمی گیرد

Ғубори ғами замину осмонро танг агар созад

غبار غم زمین و آسمان را تنگ اگر سازد

Фазои гӯшаи дилро касе аз мо наме гирад

فضای گوشه دل را کسی از ما نمی گیرد

Надорад ҳамчуи мо ғолиби шарикии меҳнати олам

ندارد همچو ما غالب شریکی محنت عالم

Касе аз по намеуфтад ки даст мо наме гирад

کسی از پا نمی افتد که دست ما نمی گیرد

Забони гандумин тнхўоаҳи нони ҷӯ буд соиб

زبان گندمین تنخواه نان جو بود صائب

Фалаки рӯзии абас аз мардум доно наме гирад

فلک روزی عبث از مردم دانا نمی گیرد