Фусуни сабр дар дилҳои пурхӯн дар наме гирад

فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیرد

Чу дарё бекарон уфтад ба худ лангар наме гирад

چو دریا بیکران افتد به خود لنگر نمی‌گیرد

Сиёҳӣ бар сари доғи ман оташи зер по дорад

سیاهی بر سر داغ من آتش زیر پا دارد

зи шухии ахгари ман гирд хокистар наме гирад

ز شوخی اخگر من گرد خاکستر نمی‌گیرد

Ғараз аз зиндагӣ номаст , агар об Хизр набӯд

غرض از زندگی نام است، اگر آب خضر نبود

Касе ойӣнаро аз даст Искандар наме гирад

کسی آیینه را از دست اسکندر نمی‌گیرد

Ду рангӣ нест ҳар ҷои пои ваҳдат дар миён омад

دو رنگی نیست هر جا پای وحدت در میان آمد

Дарин дарёи хзФи худро кам аз гавҳар наме гирад

درین دریا خزف خود را کم از گوهر نمی‌گیرد

Нагардад лухти дил аз гиряи монеъи хори мижгон ро

نگردد لخت دل از گریه مانع خار مژگان را

Гиреҳ дар риштаи мо роҳ бар гавҳар наме гирад

گره در رشته ما راه بر گوهر نمی‌گیرد

зи иқболи Сикандари Хизр бар дили доғ ҳо дорад

ز اقبال سکندر خضر بر دل داغ‌ها دارد

Ки оби зиндагонии ҷои чашм тар наме гирад

که آب زندگانی جای چشم تر نمی‌گیرد

Лабӣ каз ҳасрати оби Хизр хӯн мехӯрд соиб

لبی کز حسرت آب خضر خون می‌خورد صائب

Чаро як бӯсаи сероб аз соғар намегирад ?

چرا یک بوسه سیراب از ساغر نمی‌گیرد؟