эй дили бедорро аз чашми мастати хоб ҳо
ای دل بیدار را از چشم مستت خوابها
Дидаро аз партав рӯй ту фатҳи албоб ҳо
دیده را از پرتو روی تو فتح البابها
Гар чунин рӯй ту орад рӯй дилҳоро ба худ
گر چنین روی تو آرد روی دلها را به خود
Рафтаи рафтаи тоқ нисён мешавад миҳроб ҳо
رفتهرفته طاق نسیان میشود محرابها
Ҳар сабк дастӣ наёрад нағма аз мо вокшид
هر سبکدستی نیارد نغمه از ما واکشید
Дар шикаст хеш мекӯшанд ин мизроб ҳо
در شکست خویش میکوشند این مضرابها
Гирди исёни раҳмати ҳақро наме орад ба шӯр
گرد عصیان رحمت حق را نمیآرد به شور
Машраб дарё нагардад тира аз сайлоб ҳо
مشرب دریا نگردد تیره از سیلابها
Оқибати анҷуми з рӯй чарх май резад ба хок
عاقبت انجم ز روی چرخ میریزد به خاک
Чанд монад бар кафи ойӣнаи ин симобҳо ?
چند ماند بر کف آیینه این سیمابها؟
Партави ҳасани ҷҳонсўзи ту бар масҷиди гузашт
پرتو حسن جهانسوز تو بر مسجد گذشت
Зоҳидии қолаб тиҳӣ карданд чун миҳроб ҳо
زاهدان قالب تهی کردند چون محرابها
Ақл маъзӯраст дар саргаштагии зери фалак
عقل معذورست در سرگشتگی زیر فلک
Чун барояд мушти хошокии азин гирдобҳо ?
چون برآید مشت خاشاکی ازین گردابها؟
Чун нагардад оби ҷонҳо тира дар зиндони ҷисм ?
چون نگردد آب جانها تیره در زندان جسم؟
Ранг мегирданд аз як ҷои стодни об ҳо
رنگ میگرداند از یک جا ستادن آبها
Май ба даври афкан ки то бар хештан ҷунбида ем
می به دور افکن که تا بر خویشتن جنبیدهایم
Хӯни моро мекунад дар кӯзаи ин дулоб ҳо
خون ما را میکند در کوزه این دولابها
Чанд соиби шикваи дилро ба масҷидҳо барам ?
چند صائب شکوه دل را به مسجدها برم؟
Аз дами гарми ман отшхонаҳ шуд миҳроб ҳо
از دم گرم من آتشخانه شد محرابها