эй зи мижгони ту дар чашми гулистони хорҳо

ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارها

Гули зи савдои рахти афтода дар бозорҳо

گل ز سودای رخت افتاده در بازارها

Ҳар саҳаргаҳи кимиёии сурх рӯе ме занад

هر سحرگه کیمیای سرخ رویی می زند

Офтоби раҳмати оми ту бар деворҳо

آفتاب رحمت عام تو بر دیوارها

Аҳли тақво ҳар саҳар дар қулзуми хӯн май кашанд

اهل تقوی هر سحر در قلزم خون می کشند

Ҳамчуи субҳ аз дастбурди ғамзаи ?ути дасторҳо

همچو صبح از دستبرد غمزه ات دستارها

Камтарини бозии дарин майдон буд сар бохтан

کمترین بازی درین میدان بود سر باختن

Дар кафи Тифлон чу чавгонаст ӣнҷои дорҳо

در کف طفلان چو چوگان است اینجا دارها

Чашми пари кори ту аз аҳл саломат ме кашад

چشم پر کار تو از اهل سلامت می کشد

Нағмаи иқрорҳо аз пардаи инкорҳо

نغمه اقرارها از پرده انکارها

То наёрад бахяи рози туро бар рӯй кор

تا نیارد بخیه راز ترا بر روی کار

Чарх дорад аз кавокиб бар даҳани мсморҳо

چرخ دارد از کواکب بر دهن مسمارها

Чори бозори аносири пар мукаррар гашта аст

چار بازار عناصر پر مکرر گشته است

Вақт он омад ки барчинанд ин бозорҳо

وقت آن آمد که برچینند این بازارها

Хоксорони ғофил аз аҳвол олам нестанд

خاکساران غافل از احوال عالم نیستند

Дар бағали ойӣна ҳо доранд ин деворҳо

در بغل آیینه ها دارند این دیوارها

Мо на марди гуфтугӯии ишқ будем аз азал

ما نه مرد گفتگوی عشق بودیم از ازل

Ҷусти барқӣ , об шуд меҳри лаби гуфторҳо

جست برقی، آب شد مهر لب گفتارها

Гар чунин ишқи ҳақиқӣ бар ту партави афканд

گر چنین عشق حقیقی بر تو پرتو افکند

Хат кашад фикри ту соиб бар сари гуфторҳо

خط کشد فکر تو صائب بر سر گفتارها

Хониш
ғзл шморҳ 300 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇