Дили озодаро ҳаргизи ғам олам наме гирад

دل آزاده را هرگز غم عالم نمی‌گیرد

Масеҳоро каманди ришта Марям наме гирад

مسیحا را کمند رشتهٔ مریم نمی‌گیرد

Нагардад доми раҳи зеби ҷаҳони дилҳои равшан ро

نگردد دام ره زیب جهان دل‌های روشن را

Ки рангу буии гулшани доман шабнам наме гирад

که رنگ و بوی گلشن دامن شبنم نمی‌گیرد

Бирав носеҳ ба кор ғайр кун ин чарби нармӣ ро

برو ناصح به کار غیر کن این چرب‌نرمی را

Ки доғи шӯхи чашми мо ба худ марҳам наме гирад

که داغ شوخ چشم ما به خود مرهم نمی‌گیرد

Гуҳар бар обрӯӣ хеш меларзад , наме донад

گهر بر آبروی خویش می‌لرزد، نمی‌داند

Ки абр бе ниёзи мо зи дарё нам наме гирад

که ابر بی‌نیاز ما ز دریا نم نمی‌گیرد

Наме часбад ба дили тани парваронро ҳарфи аҳли дил

نمی‌چسبد به دل تن‌پروران را حرف اهل دل

Чу коғаз чарб бошад нақш аз хотам наме гирад

چو کاغذ چرب باشد نقش از خاتم نمی‌گیرد

Касе каз тангдастӣ ҳар дами овезад ба домоне

کسی کز تنگدستی هر دم آویزد به دامانی

Надонам домани шабро чаро муҳкам намегирад ?

ندانم دامن شب را چرا محکم نمی‌گیرد؟

Мазан дасти таъассуф бар ҳам аз марги сияҳи корон

مزن دست تأسف بر هم از مرگ سیه‌کاران

Ки хӯни мурдаро ҳаргиз касе мотам наме гирад

که خون مرده را هرگز کسی ماتم نمی‌گیرد

Чаҳ матлаби хуштар аз поси нафаси аҳли басиратро ?

چه مطلب خوشتر از پاس نفس اهل بصیرت را؟

Суханро исои мо аз лаб Марям наме гирад

سخن را عیسی ما از لب مریم نمی‌گیرد

Пар коҳӣаст кӯҳи дард дар мизони озодон

پر کاهی است کوه درد در میزان آزادان

зи бори дили қади сарву санавбар хам наме гирад

ز بار دل قد سرو و صنوبر خم نمی‌گیرد

Сари ҳаркас ки гарм аз косаи зонуӣ худ гардад

سر هرکس که گرم از کاسه زانوی خود گردد

Ба миннати ҷомро соиби зи даст ҷам наме гирад

به منت جام را صائب ز دست جم نمی‌گیرد