Агарчӣ хоксорам бар ҷаҳони по метавонам зад

اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زد

Кафи хокии ҳамон дар чашми дунё метавонам зад

کف خاکی همان در چشم دنیا می توانم زد

Мурувват нест дар ғурбат фикандани санги Тифлон ро

مروت نیست در غربت فکندن سنگ طفلان را

Вагарнаи хайма чун маҷнӯн ба ҳисор метавонам зад

وگرنه خیمه چون مجنون به حصار می توانم زد

ЗФкри зод уқбо поем аз гул барнаме ояд

زفکر زاد عقبی پایم از گل برنمی آید

Вагарнаи пушти пои осон ба дунё метавонам зад

وگرنه پشت پا آسان به دنیا می توانم زد

Агар чун субҳ бошад азми содиқ дар бисоти ман

اگر چون صبح باشد عزم صادق در بساط من

Ба қалби чарх чун хуршед танҳо метавонам зад

به قلب چرخ چون خورشید تنها می توانم زد

Дилам чун барги бед аз оби зер коҳ ме ларзад

دلم چون برگ بید از آب زیر کاه می لرزد

Вагарнаи сина чун киштӣ ба дарё метавонам зад

وگرنه سینه چون کشتی به دریا می توانم زد

Агар савдои маро чун гирдбод аз хок бардорад

اگر سودا مرا چون گردباد از خاک بردارد

Саросарҳо дарин домони саҳро метавонам зад

سراسرها درین دامان صحرا می توانم زد

Ба озодӣ намесозад дили ошиқи гирифторон

به آزادی نمی سازد دل عاشق گرفتاران

Здоми зулф , соиб варна срўо метавонам зад

زدام زلف، صائب ورنه سروا می توانم زد