Ҷунунии кӯ ки оташ дар дил пуршӯрам андозад ?

جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟

Зъқли маслиҳати байни сад биёбон даврам андозад

زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد

Шудам ғофили зшкри судаи алмос , май тарсам

شدم غافل زشکر سوده الماس، می ترسم

Ки кофари неъматӣ дар марҳам кофурам андозад

که کافر نعمتی در مرهم کافورم اندازد

Манам он дона бе толеъи ин саҳрои хуррам ро

منم آن دانه بی طالع این صحرای خرم را

Ки мӯрами пеши мурғу мурғи пеш мӯрам андозад

که مورم پیش مرغ و مرغ پیش مورم اندازد

Змстӣ май шуморам бе намаки шӯри қиёмат ро

زمستی می شمارم بی نمک شور قیامت را

Ним саҳбо ки як мушти намак аз шӯрам андозад

نیم صهبا که یک مشت نمک از شورم اندازد

Қабули хотири мушкили писандон чун тавонам шуд ?

قبول خاطر مشکل پسندان چون توانم شد؟

Ки оташ чун сапанд аз домани худ даврам андозад

که آتش چون سپند از دامن خود دورم اندازد

Ним санги фалохан , лек дорам бахт носозӣ

نیم سنگ فلاخن، لیک دارم بخت ناسازی

Ки бар гирди сар ҳар кас ки гирдам даврам андозад

که بر گرد سر هر کس که گردم دورم اندازد

Ба дарёии ҳаловати ғӯта барме оварам соиб

به دریای حلاوت غوطه برمی آورم صائب

Агар урёни қазо дар хона занбӯрам андозад

اگر عریان قضا در خانه زنبورم اندازد