Зхўд ҳар кас ки берун рафт кӣ бо ҳамРаҳон созад ?

زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟

Ки маскан нест буии перҳан бо корвон созад

که مسکن نیست بوی پیرهن با کاروان سازد

Надорад пардаи пӯшии пой хоб олуд чун доман

ندارد پرده پوشی پای خواب آلود چون دامن

Ҳамон беҳтар ки тири каҷ ба оғӯш камон созад

همان بهتر که تیر کج به آغوش کمان سازد

Ба нармии хасми бади гавҳари ҳисор офият гардад

به نرمی خصم بد گوهر حصار عافیت گردد

Ки мағз аз чарби нармии умрҳо бо устихон созад

که مغز از چرب نرمی عمرها با استخوان سازد

Ҳилол ид месозад қад хам гашта мо ро

هلال عید می سازد قد خم گشته ما را

Ҳамон ишқӣ ки дар перии Зулайхоро ҷавон созад

همان عشقی که در پیری زلیخا را جوان سازد

Чаҳ хоҳад кард бо дилҳои мумин оташини рӯе

چه خواهد کرد با دلهای مومین آتشین رویی

Ки бо оҳани дилии ойӣнаро об равон созад

که با آهن دلی آیینه را آب روان سازد

Макун андеша аз захми забон чун ишқ содиқ шуд

مکن اندیشه از زخم زبان چون عشق صادق شد

Ки чун шуд субҳи равшани шамъҳоро безабон созад

که چون شد صبح روشن شمعها را بی زبان سازد

Ба поён чун барам ин роҳ беанҷомро соиб ?

به پایان چون برم این راه بی انجام را صائب؟

Ки ҳайронии маро дар ҳар қадами санг нишон созад

که حیرانی مرا در هر قدم سنگ نشان سازد