Ба рағбат бо хами зулфаши дил бетоб ме созад
به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازد
Чу оби зиндагӣ бо моҳии ин қуллоб ме созад
چو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازد
Шавад гулзори иброҳӣми оташ бар гунаҳкорон
شود گلزار ابراهیم آتش بر گنهکاران
Дили моро чунингар шарми исён об ме созад
دل ما را چنین گر شرم عصیان آب می‌سازد
Ба эҳсон эй тавонгар дастгирӣ кун фақирон ро
به احسان ای توانگر دستگیری کن فقیران را
Ки дарёи баҳри резиши абрро сероб ме созад
که دریا بهر ریزش ابر را سیراب می‌سازد
Сипеҳри каҷи рӯ аз ҷо дар наёрад аҳли тамкин ро
سپهر کج‌رو از جا در نیارد اهل تمکین را
Хасу хошокро саргаштаи ин гирдоб ме созад
خس و خاشاک را سرگشته این گرداب می‌سازد
Сифедиҳои мӯ гуфтам шавад субҳи умеди ман
سفیدی‌های مو گفتم شود صبح امید من
Надонистам ки ғифлати пардаҳои хоб ме созад
ندانستم که غفلت پرده‌های خواب می‌سازد
Вафодории мҷу аз давлат ҳарҷое дунё
وفاداری مجو از دولت هرجایی دنیا
Ба як равзани куҷои хуршеди олам тоб месозад ?
به یک روزن کجا خورشید عالم‌تاب می‌سازد؟