Ҷинат дар баста созад меҳри хомӯшии туро

جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی ترا

Чеҳра заррин мекунад чун ба , нмдпўшии туро

چهره زرّین می‌کند چون به، نمدپوشی ترا

Ҳалқаи зикр худо гардад лаби хомӯши ту

حلقهٔ ذکرِ خدا گردد لبِ خاموشِ تو

Гар шавад тавфиқ аз мардуми фаромӯшии туро

گر شود توفیق از مردم فراموشی ترا

Хонаи дорӣ , дар гузори сайли лангар кардан аст

خانه‌داری، در گذارِ سیل لنگر‌کردن است

намешавад ҳсни саломат , хона бар дӯшии туро

می‌شود حِصنِ سلامت، خانه‌بر‌دوشی ترا

Ҳӯшмандӣ май баради беруни туро аз обу гул

هوشمندی می‌برد بیرون ترا از آب و گِل

Май намояди сӯрати девор , беҳӯшии туро

می‌نماید صورتِ دیوار، بیهوشی ترا

Гӯш агар дории дарин бстонсро ҳар ғунча Эй

گوش اگر داری درین بستانسرا هر غنچه‌ای

намекунад бо сад забони талқини хомӯшии туро

می‌کند با صد زبان تلقینِ خاموشی ترا

Ғофилӣ чун ришта каз симин барон рӯзгор

غافلی چون رشته کز سیمین‌برانِ روزگار

Ранҷ борӣкаст ҳосил аз ҳам оғӯшии туро

رنجِ باریک است حاصل از هم‌آغوشی ترا

Ханда чун миноӣ мекам кун ки чун холӣ шудӣ

خنده چون مینای می کم کن که چون خالی شدی

намегузорад чарх бар тоқи фаромӯшии туро

می‌گذارد چرخ بر طاقِ فراموشی ترا

Ончунон каз хори оташро фазояд саркашӣ

آنچنان کز خار آتش را فزاید سرکشی

Беш шуд раъноеи нафас аз хашини пӯшии туро

بیش شد رعناییِ نفس از خشن‌پوشی ترا

Ҳӯшёрии занги ғифлат май баради соиби зи дил

هوشیاری زنگِ غفلت می‌برد صائب ز دل

Дили сияҳ чун лола мегардад з май нӯшии туро

دل سیه چون لاله می‌گردد ز می‌نوشی ترا