Намаки доғи маро чун марҳам кофур ме созад

نمک داغ مرا چون مرهم کافور می‌سازد

Ки аз бодоми талхии давр , чашм шӯр ме созад

که از بادام تلخی دور، چشم شور می‌سازد

Хат аз машқи парешони чеҳраро бенур ме созад

خط از مشق پریشان چهره را بی‌نور می‌سازد

Ки ҷавҳари сайқали ойӣнаро мастур ме созад

که جوهر صیقل آیینه را مستور می‌سازد

Сар бе мағзи маҷнӯнро ба сомон шӯр ме созад

سر بی‌مغز مجنون را به سامان شور می‌سازد

Кадуии пучро пари шаҳди ин занбӯр ме созад

کدوی پوچ را پر شهد این زنبور می‌سازد

намеояд з ҳар ларзанда ҷонии ҳарфи ҳақи гуфтан

نمی‌آید ز هر لرزنده‌جانی حرف حق گفتن

Камони дорро зиҳи ҷуръат Мансур ме созад

کمان دار را زه جرأت منصور می‌سازد

Магари гули захмӣ аз шамшери он кон малоҳат шуд ?

مگر گل زخمی از شمشیر آن کان ملاحت شد؟

Ки шӯри булбулони захми маро носур ме созад

که شور بلبلان زخم مرا ناسور می‌سازد

Махӯр аз давр бош эй маҳфили оро бар димоғи мо

مخور از دور باش ای محفل‌آرا بر دماغ ما

Ки моро аз ҳаримаши дил тапидан давр ме созад

که ما را از حریمش دل تپیدن دور می‌سازد

Сухан дар поя пастӣ намемонад суханвар ро

سخن در پایه پستی نمی‌ماند سخنور را

Сулаймони дасти худро пойтахт мӯр ме созад

سلیمان دست خود را پایتخت مور می‌سازد

Ба ҷӯши хӯни дарин фасли баҳор умедҳо дорам

به جوش خون درین فصل بهار امیدها دارم

Ки май пурзӯр чун шуд хишт аз хам давр ме созад

که می پرزور چون شد خشت از خم دور می‌سازد

Яке сад мешавад аз гирди лашкари нихвати шоҳон

یکی صد می‌شود از گرد لشکر نخوت شاهان

Ғубори хати мишкӣни ҳасанро мағрур ме созад

غبار خط مشکین حسن را مغرور می‌سازد

намегардад мулоим чун зи оҳами он камони абрӯ ?

نمی‌گردد ملایم چون ز آهم آن کمان‌ابرو؟

Камони сахтро оташ агар кам зӯр ме созад

کمان سخت را آتش اگر کم زور می‌سازد

Чароғи ақлро хомӯш созад нафаси зулмоне

چراغ عقل را خاموش سازد نفس ظلمانی

Гадои дурбини фарзанди худро кӯр ме созад

گدای دوربین فرزند خود را کور می‌سازد

Мапӣч аз ғунча хусбӣ сар ки ин эксири хурсандӣ

مپیچ از غنچه خسبی سر که این اکسیر خرسندی

Сари зонуии ваҳдатро канор ҳур ме созад

سر زانوی وحدت را کنار حور می‌سازد

зи зоди охират ғофил машав то фурсатии дорӣ

ز زاد آخرت غافل مشو تا فرصتی داری

Ки барги айши зери хоки пинҳон мӯр ме созад

که برگ عیش زیر خاک پنهان مور می‌سازد

Қаноат кун ба шаҳди хомшии ором агар хоҳӣ

قناعت کن به شهد خامشی آرام اگر خواهی

Ки ҳарфи пучи сарро хона занбӯр ме созад

که حرف پوچ سر را خانه زنبور می‌سازد

Ба ширинӣ бадал шуд талхии бодом аз шурӣ

به شیرینی بدل شد تلخی بادام از شوری

Намакро чарби нармии марҳам кофур ме созад

نمک را چرب نرمی مرهم کافور می‌سازد

з хомӯшӣ шавад кайфияти гуфтори рӯзафзӯн

ز خاموشی شود کیفیت گفتار روزافزون

Хами сарбастаи соиби бодаро пурзӯр ме созад

خم سربسته صائب باده را پرزور می‌سازد