Барои ризқи ман гардуни абас тадбир ме созад

برای رزق من گردون عبث تدبیر می سازد

Ки дил хӯрдани маро аз зиндагонӣ сайр ме созад

که دل خوردن مرا از زندگانی سیر می سازد

Зоҳў то ҷудо шуд нофа чун дастор шуд мӯяш

زآهو تا جدا شد نافه چون دستار شد مویش

Ғарибӣ дар ҷавонии одамиро пер ме созад

غریبی در جوانی آدمی را پیر می سازد

Марои бас дар миёни даври гардони ин сарафрозӣ

مرا بس در میان دور گردان این سرافرازی

Ки мактуби марои ҷонони нишон тир ме созад

که مکتوب مرا جانان نشان تیر می سازد

Хамӯшӣ хуб мегуяд ҷавоби ҳарзаи гӯйон ро

خموشی خوب می گوید جواب هرزه گویان را

Насим беадабро ғунча тасвир ме созад

نسیم بی ادب را غنچه تصویر می سازد

Хирад шаҳрӣаст аз ваҳшӣ нажодон мекунад ваҳшат

خرد شهری است از وحشی نژادان می کند وحشت

Биёбонеаст савдо бо паланг ва шер ме созад

بیابانی است سودا با پلنگ و شیر می سازد

Гули тадбирҳои бесамар бошад пушаймонӣ

گل تدبیرهای بی ثمر باشد پشیمانی

Нагирад лаб ба дандон ҳар ки бо тақдир ме созад

نگیرد لب به دندان هر که با تقدیر می سازد

Ҳам овозӣ чу бошад наъра ворӣ нест то манзил

هم آوازی چو باشد نعره واری نیست تا منزل

Ман девонаро ҳамроҳӣ занҷир ме созад

من دیوانه را همراهی زنجیر می سازد

Чунингар фикр зулфаш медуанд реша дар ҷонам

چنین گر فکر زلفش می دواند ریشه در جانم

Раги савдои серумро хома тасвир ме созад

رگ سودا سرم را خامه تصویر می سازد

Збс дилҳо наёмизад ба ҳам соиб аҷаб дорам

زبس دلها نیامیزد به هم صائب عجب دارم

Ки чун дар рӯзгори мо шукр бо шер месозад ?

که چون در روزگار ما شکر با شیر می سازد؟