Дили хоми марои рухсор отшнок ме созад
دل خام مرا رخسار آتشناک میسازد
Ки авди хомро оташ з ҳастӣ пок ме созад
که عود خام را آتش ز هستی پاک میسازد
Ба тўФи хоки ноҳақи куштагони домани кашон рафтан
به طوف خاک ناحقکشتگان دامنکشان رفتن
зи ҳарфи даъвии хӯни синаҳоро пок ме созад
ز حرف دعوی خون سینهها را پاک میسازد
зи доми сарви болои раҳоӣ орзӯ дорам
ز دام سرو بالایی رهایی آرزو دارم
Ки тавқи қамарёнро ҳалқа фитрок ме созад
که طوق قمریان را حلقه فتراک میسازد
Таманноӣ тараҳҳум дорам аз хўнризи мижгонӣ
تمنای ترحم دارم از خونریز مژگانی
Ки теғи худ ба домони қиёмат пок ме созад
که تیغ خود به دامان قیامت پاک میسازد
Чунон каз пардаи шаби раҳзанонро ҷуръат афзоед
چنان کز پرده شب رهزنان را جرأت افزاید
Ниқоби хати мишкӣни ҳасанро бебок ме созад
نقاب خط مشکین حسن را بیباک میسازد
Аз он нанишинад аз тӯфон ба домани гирди соҳил ро
از آن ننشیند از طوفان به دامن گرد ساحل را
Ки аз дарёии гавҳар бо хас ва хошок ме созад
که از دریای گوهر با خس و خاشاک میسازد
зи ҳамроҳони икдли шавқи солик бештар гардад
ز همراهان یکدل شوق سالک بیشتر گردد
Гаронии сайлро дар ҷустуҷӯ чолок ме созад
گرانی سیل را در جستجو چالاک میسازد
Фурӯғи ориз ӯ сайли хӯн аз дида май орад
فروغ عارض او سیل خون از دیده میآرد
Агар хуршед гоҳе дидае намнок ме созад
اگر خورشید گاهی دیدهای نمناک میسازد
Сафоӣ рӯй хубонаст дар дилсӯзии ошиқ
صفای روی خوبان است در دلسوزی عاشق
Ки ин ойӣнаро хокистари дил пок ме созад
که این آیینه را خاکستر دل پاک میسازد
Гирифтории баҳор бе хазоне зер пар дорад
گرفتاری بهار بیخزانی زیر پر دارد
Ки ҷӯши гули гиребони қафасро чок ме созад
که جوش گل گریبان قفس را چاک میسازد
Хурӯши сайл соиб мешавад дар кӯҳсори афзӯн
خروش سیل صائب میشود در کوهسار افزون
Марои санги маломати бештар чолок ме созад
مرا سنگ ملامت بیشتر چالاک میسازد