Қадаҳи лабрез чун шуд аз шароб ноб ме ларзад

قدح لبریز چون شد از شراب ناب می لرزد

Ба қадари об бар худ гавҳар сероб ме ларзад

به قدر آب بر خود گوهر سیراب می لرزد

Чунон аз шӯри чашмон бар сафои вақт май ларзам

چنان از شور چشمان بر صفای وقت می لرزم

Ки бар ойӣнаҳои сайқалӣ симоб ме ларзад

که بر آیینه های صیقلی سیماب می لرزد

НиФкндаҳаст перии хоҷаро ин раъша бар аъзо

نیفکنده است پیری خواجه را این رعشه بر اعضا

Ки аз дилбастагӣҳо бар сар асбоб ме ларзад

که از دلبستگیها بر سر اسباب می لرزد

Наларзад ҳеҷ кас бар давлати бедор дар олам

نلرزد هیچ کس بر دولت بیدار در عالم

Ба унвонӣ ки дил бар дида бихўоб ме ларзад

به عنوانی که دل بر دیده بیخواب می لرزد

Чаҳ шудгар ишқро бар ошиқони дил меҳрбон бошад ?

چه شد گر عشق را بر عاشقان دل مهربان باشد؟

Ки бар ҳар заррае хуршед ъолмтоб ме ларзад

که بر هر ذره ای خورشید عالمتاب می لرزد

Зърёнии арақ май резад аз дарвеши соҳибдил

زعریانی عرق می ریزد از درویش صاحبدل

Тавонгар дар смўру қоқм ва санҷоб ме ларзад

توانگر در سمور و قاقم و سنجاب می لرزد

Мабод аз танги чашмони уқда дар кор касе уфтад

مباد از تنگ چشمان عقده در کار کسی افتد

ЗтўФон беш бар худ киштӣ аз гирдоб ме ларзад

زطوفان بیش بر خود کشتی از گرداب می لرزد

Саропои дасти шӯ чун сарв дар таскини мо носеҳ

سراپا دست شو چون سرو در تسکین ما ناصح

Ки ҳар узвии зъошқ чун дил битоб ме ларзад

که هر عضوی زعاشق چون دل بیتاب می لرزد

На дар бтхонаҳҳо ноқавс битобаст аз ани кофар

نه در بتخانه ها ناقوس بیتاب است از ان کافر

Дили қандили ҳам дар сина миҳроб ме ларзад

دل قندیل هم در سینه محراب می لرزد

Макун дар базми васл аз биқрории манъи ман соиб

مکن در بزم وصل از بیقراری منع من صائب

Ки аз барқи таҷаллии кӯҳ чун симоб ме ларзад

که از برق تجلی کوه چون سیماب می لرزد