Маро чун дил тапад дар бар , дил ҷонона ме ларзад

مرا چون دل تپد در بر، دل جانانه می لرزد

Ки шамъ аз болу пари афшонӣ парвона ме ларзад

که شمع از بال و پر افشانی پروانه می لرزد

Гаронӣ мекунад дасти тиҳӣ бар нахли бороўр

گرانی می کند دست تهی بر نخل بارآور

Чу уфтад дар миёни оқилон девона ме ларзад

چو افتد در میان عاقلان دیوانه می لرزد

Наларзад биҷгр аз теғи лангардори чандоне

نلرزد بیجگر از تیغ لنگردار چندانی

Ки аз қурби гронҷонони дил фарзона ме ларзад

که از قرب گرانجانان دل فرزانه می لرزد

Агарчӣ бе талаби ризқаш ба пой хеш ме ояд

اگرچه بی طلب رزقش به پای خویش می آید

Ҳамон мурғи қафасро дил ба об ва дона ме ларзад

همان مرغ قفس را دل به آب و دانه می لرزد

Буд дар малик ҳастӣ ҳукми сайлоби Фноҷорӣ

بود در ملک هستی حکم سیلاب فناجاری

Ки бар худ кӯҳу коҳи ӣнҷо ба як дандона ме ларзад

که بر خود کوه و کاه اینجا به یک دندانه می لرزد

Дили огоҳ чун аз раг ғофил метавонад шуд ?

دل آگاه چون از رگ غافل می تواند شد؟

Збими Асия дар хӯшаи доим дона ме ларзад

زبیم آسیا در خوشه دایم دانه می لرزد

Чаҳ даст ва по тавонад зад дил бедасту пои ман ?

چه دست و پا تواند زد دل بی دست و پای من؟

Ки аз зулфи гиреҳгири ту даст шона ме ларзад

که از زلف گرهگیر تو دست شانه می لرزد

Ғами ҷон гиромӣ нест як мӯ тан прессатон ро

غم جان گرامی نیست یک مو تن پرستان را

Ки ҷғд аз ганҷи гавҳар беш бар вайрона ме ларзад

که جغد از گنج گوهر بیش بر ویرانه می لرزد

Наризад чун дил аз бегонагон дар доманами соиб ?

نریزد چون دل از بیگانگان در دامنم صائب؟

Ки аз овози пои ошнои ин хона ме ларзад

که از آواز پای آشنا این خانه می لرزد