Кадомин рӯз бар ҳолами дили хоро наме сӯзад ?

کدامین روز بر حالم دل خارا نمی سوزد؟

зи ашки оташинами домани саҳро наме сӯзад

ز اشک آتشینم دامن صحرا نمی سوزد

Кадомин рӯзи ашки ман ба дарё рӯй май орад ?

کدامین روز اشک من به دریا روی می آرد؟

Ки ҳамчун шамъ , моҳӣ дар дили дарё наме сӯзад

که همچون شمع، ماهی در دل دریا نمی سوزد

Буд дилсардеи лозими камоли ъшқбозӣ ро

بود دلسردیی لازم کمال عشقبازی را

Ки ошиқ то ба ком дил насузад во наме сӯзад

که عاشق تا به کام دل نسوزد وا نمی سوزد

Ман гирёни саропои сӯхтам аз доғи танҳоӣ

من گریان سراپا سوختم از داغ تنهایی

Ки мегуяд дар оташи чӯбтар танҳо наме сӯзад ?

که می گوید در آتش چوب تر تنها نمی سوزد؟

Агар на оташ сӯзанда даст омӯз ме гардад

اگر نه آتش سوزنده دست آموز می گردد

Чаро даст касе аз соғари саҳбо наме сӯзад ?

چرا دست کسی از ساغر صهبا نمی سوزد؟

намегардад ба гардиши файз чун парвона ҳар соъат

نمی گردد به گردش فیض چون پروانه هر ساعت

Касе чун шамъ то дар пардаи шабҳо наме сӯзад

کسی چون شمع تا در پرده شبها نمی سوزد

Дарин бстонсрои сарв сарафрозӣ наме ёбам

درین بستانسرا سرو سرافرازی نمی یابم

Ки ҳамчун шамъи сабз аз рашки он боло наме сӯзад

که همچون شمع سبز از رشک آن بالا نمی سوزد

Агар на оштӣ додааст соқии ҷангҷуён ро

اگر نه آشتی داده است ساقی جنگجویان را

Чаро аз оташ май пунбаи мино наме сӯзад ?

چرا از آتش می پنبه مینا نمی سوزد؟

Далели софӣ ишқаст хомӯшӣу ҳайронӣ

دلیل صافی عشق است خاموشی و حیرانی

Ки дар равғани намак то ҳаст беғавғо наме сӯзад

که در روغن نمک تا هست بی غوغا نمی سوزد

Зхўршиди қиёмати машраби ошиқ чаҳ ғам дорад ?

زخورشید قیامت مشرب عاشق چه غم دارد؟

Ки доғи лолаи ҳаргизи синаи саҳро наме сӯзад

که داغ لاله هرگز سینه صحرا نمی سوزد

Чаҳ парво дорад аз дмсрдии ағёри доғи мо ?

چه پروا دارد از دمسردی اغیار داغ ما؟

Гули хуршеди ъолмтоб аз сари мо наме сӯзад

گل خورشید عالمتاب از سر ما نمی سوزد

Ниҳоли тавр дар обу арақ ғарқаст аз хиҷлат

نهال طور در آب و عرق غرق است از خجلت

Зиришки калаки соиби нешикар танҳо наме сӯзад

زرشک کلک صائب نیشکر تنها نمی سوزد