Ғубори тираи бахтӣ аз даҳони шиква май хезад

غبار تیره بختی از دهان شکوه می خیزد

Ба қадари шқи сиёҳӣ аз забони хома май резад

به قدر شق سیاهی از زبان خامه می ریزد

Бар он ошиқи сиришки шамъи об зиндагӣ гардад

بر آن عاشق سرشک شمع آب زندگی گردد

Ки чун парвонаи бибок аз оташи нпрҳизд

که چون پروانه بیباک از آتش نپرهیزد

Ҳамон саргашта чун мавҷ сароем дар биёбонҳо

همان سرگشته چون موج سرایم در بیابانها

Ба ҷои сабзаи Хизр аз раҳгузари ман агар хезад

به جای سبزه خضر از رهگذر من اگر خیزد

Умед дастгирӣ дорам аз раҳбар дар он водӣ

امید دستگیری دارم از رهبر در آن وادی

Ки хор аз саркашӣ дар домани раҳрави нёўизд

که خار از سرکشی در دامن رهرو نیاویزد

Ғурури зуҳди он рӯз аз сар зоҳид равад берун

غرور زهد آن روز از سر زاهد رود بیرون

Ки аз ашки надомати об бар дасти сабуи резад

که از اشک ندامت آب بر دست سبو ریزد

Зшрми он табассумҳои шарм олуд ҷо дорад

زشرم آن تبسمهای شرم آلود جا دارد

Ки шукр ханд гул дар остин ғунча бигурезад

که شکر خند گل در آستین غنچه بگریزد

зи оҳи оташин дар пардаи дил май занами оташ

ز آه آتشین در پرده دل می زنم آتش

Чу байнами шамъ дар болу пари парвона омезад

چو بینم شمع در بال و پر پروانه آمیزد

Назар бар субҳ дорад гиряи шбхизи ман соиб

نظر بر صبح دارد گریه شبخیز من صائب

Ки анҷуми тухми худро дар замини пок май резад

که انجم تخم خود را در زمین پاک می ریزد