Ба мастии оҳ хӯн олуд аз дили бештари хезад

به مستی آه خون آلود از دل بیشتر خیزد

Ки хўнборст ҳар абрӣ ки аз домонтар хезад

که خونبارست هر ابری که از دامان تر خیزد

Ба оҳӣ метавонад хости узри норасоӣҳо

به آهی می تواند خواست عذر نارساییها

Змстӣ ҳар ки натавонади зҷои худ саҳари хезад

زمستی هر که نتواند زجای خود سحر خیزد

Ба заҳри чашми гардун ситамгар медиҳад обаш

به زهر چشم گردون ستمگر می دهد آبش

Агар хории паии озори ман аз ҷой бархезад

اگر خاری پی آزار من از جای برخیزد

На аз сайқал кушодӣ шуд на аз равшангари имдодӣ

نه از صیقل گشادی شد نه از روشنگر امدادی

Магар дар оби гаштани занги азин ойӣна бархезад

مگر در آب گشتن زنگ ازین آیینه برخیزد

Чунон тарсидааст аз ошноёни ҷаҳони чашмам

چنان ترسیده است از آشنایان جهان چشمم

Ки берун май рӯм аз хеш чун овоз дар хезад

که بیرون می روم از خویش چون آواز در خیزد

Макун бо бихўдии андеша аз ҳангомаи маҳшар

مکن با بیخودی اندیشه از هنگامه محشر

Ки ҳар каси бихбр аз пои даройади бихбри хезад

که هر کس بیخبر از پا درآید بیخبر خیزد

ЗФизи сар ба меҳри осмонии зулаҳо бандад

زفیض سر به مهر آسمانی زله ها بندد

Сбкрўҳӣ ки пеш аз субҳдам аз хоб бархезад

سبکروحی که پیش از صبحدم از خواب برخیزد

ЗкФи сарриштаи зуннорро додам , азин ғофил

زکف سررشته زنار را دادم، ازین غافل

Ки чун тасбеҳ , ташвиши ман аз сад раҳгузари хезад

که چون تسبیح، تشویش من از صد رهگذر خیزد

На барқӣ дар камӣн , на тундбодӣ дар назар дорад

نه برقی در کمین، نه تندبادی در نظر دارد

Ба умед чаҳ ёрб кишти мо аз хок бархезад

به امید چه یارب کشت ما از خاک برخیزد

Бпушон чашм агар ойӣнаи дили босафои хоҳӣ

بپوشان چشم اگر آیینه دل باصفا خواهی

Ки май часбад ба дил , гардӣ ки аз роҳи назари хезад

که می چسبد به دل، گردی که از راه نظر خیزد

Шавадгар ҷазбаи тавфиқи соиби дастгири ман

شود گر جذبه توفیق صائب دستگیر من

Чунон бархезам аз дунё ки оҳӣ аз ҷигари хезад

چنان برخیزم از دنیا که آهی از جگر خیزد