Хушо афтодае каз хоки раҳ чолок бархезад

خوشا افتاده ای کز خاک ره چالاک برخیزد

Кунад дар хоки душманро ва худ аз хок бархезад

کند در خاک دشمن را و خود از خاک برخیزد

Гуноҳи мо ғубори хотир раҳмат наме гардад

گناه ما غبار خاطر رحمت نمی گردد

Фурӯғи меҳр аз дарёии пурхӯн пок бархезад

فروغ مهر از دریای پرخون پاک برخیزد

Мабод аз ншأаҳ май сурхи рӯе май парастӣ ро

مباد از نشأه می سرخ رویی می پرستی را

Ки дар айём бе баррагии зпоӣ ток бархезад

که در ایام بی برگی زپای تاک برخیزد

( чароғи дидаи ушшоқ вақте мешавад равшан

(چراغ دیده عشاق وقتی می شود روشن

Ки дӯди хат аз ани рухсор отшнок бархезад )

که دود خط از ان رخسار آتشناک برخیزد)

Надорад эътибори хок , хӯни машк дар зулфаш

ندارد اعتبار خاک، خون مشک در زلفش

Ба як савдои дарин бозори бод аз хок бархезад

به یک سودا درین بازار باد از خاک برخیزد

Надорад ҳосилии ҷузи қабзи хотири хоки асФоҳон

ندارد حاصلی جز قبض خاطر خاک اصفاهان

Набошад баст дар хокӣ каз ӯ тирёк бархезад

نباشد بسط در خاکی کز او تریاک برخیزد

Мҷуи дараки сухан аз хоми табъони ҷаҳони соиб

مجو درک سخن از خام طبعان جهان صائب

Ки аз хокистари дили шуъла идрок бархезад

که از خاکستر دل شعله ادراک برخیزد