Ба азми рақс чун сарви қбопўш ту бархезад

به عزم رقص چون سرو قباپوش تو برخیزد

Зғирти хӯни гули як найза аз ҷӯш ту бархезад

زغیرت خون گل یک نیزه از جوش تو برخیزد

Зхҷлти боғбон бар хоки молад рӯй гулҳо ро

زخجلت باغبان بر خاک مالد روی گلها را

Ғубори хат чу аз рухсори глпўш ту бархезад

غبار خط چو از رخسار گلپوش تو برخیزد

Ба истиқболи Юсуф во кунад оғӯши пероҳан

به استقبال یوسف وا کند آغوش پیراهن

Абириро ки аз субҳи биногваш ту бархезад

عبیری را که از صبح بناگوش تو برخیزد

Ғубори хат муносиб нест он рухсори нозук ро

غبار خط مناسب نیست آن رخسار نازک را

Магари гирди ятемӣ аз дар гӯш ту бархезад

مگر گرد یتیمی از در گوش تو برخیزد

Гиреҳ гардад забони ғунча гуё дар он маҳфил

گره گردد زبان غنچه گویا در آن محفل

Ки меҳри хомшӣ аз чашмаи нӯш ту бархезад

که مهر خامشی از چشمه نوش تو برخیزد

Ту он сарви қбопўшии риёзи офариниш ро

تو آن سرو قباپوشی ریاض آفرینش را

Ки субҳ аз ҷо ба андоз бирав дӯш ту бархезад

که صبح از جا به انداز برو دوش تو برخیزد

Зтмкини никуии номаи сарбастаро монад

زتمکین نکویی نامه سربسته را ماند

Хати сабзӣ ки аз лабҳои хомӯш ту бархезад

خط سبزی که از لبهای خاموش تو برخیزد

Ту гул дар хобгоҳи афшонӣ ва ман хӯни худ резам

تو گل در خوابگاه افشانی و من خون خود ریزم

Ки аз баҳр чаҳ ин бешарм аз оғӯш ту бархезад

که از بهر چه این بی شرم از آغوش تو برخیزد

Кадомин шуъла рухсораст дар хотири турои соиб ?

کدامین شعله رخسارست در خاطر ترا صائب؟

Ки сақфи осмон вақтаст аз ҷӯш ту бархезад

که سقف آسمان وقت است از جوش تو برخیزد