Дил ҳар кас ба таъзими сухан аз ҷо наме хезад

دل هر کس به تعظیم سخن از جا نمی خیزد

Қиёматгар ба болинаш расад бар по наме хезад

قیامت گر به بالینش رسد بر پا نمی خیزد

Чунин дастӣ ки дар дили рахна кардан осмон дорад

چنین دستی که در دل رخنه کردن آسمان دارد

Аҷаб дорам ки гавҳари суфта аз дарё наме хезад

عجب دارم که گوهر سفته از دریا نمی خیزد

Нагардад гирди кулуфт кам ба оҳ аз синаи ошиқ

نگردد گرد کلفت کم به آه از سینه عاشق

Ба афшодани ғубор аз домани саҳро наме хезад

به افشاندن غبار از دامن صحرا نمی خیزد

Набард аз дили висоли ёри беруни заҳри ҳиҷрон ро

نبرد از دل وصال یار بیرون زهر هجران را

Ба май зангори ҳаргиз аз дили мино наме хезад

به می زنگار هرگز از دل مینا نمی خیزد

Насузад ҳеҷ барқии решаи тухми муҳаббат ро

نسوزد هیچ برقی ریشه تخم محبت را

Ба ҳак кардани здлҳои нуқтаи савдо наме хезад

به حک کردن زدلها نقطه سودا نمی خیزد

Чисон Фарҳод нолад , каз шикваи сӯрати ширин

چسان فرهاد نالد، کز شکوه صورت شیرین

Садои тешаи фӯлод аз хоро наме хезад

صدای تیشه فولاد از خارا نمی خیزد

Марв дар зери домони садафи беҳудае гавҳар

مرو در زیر دامان صدف بیهوده ای گوهر

Ки бе оби гуҳари абри ман аз дарё наме хезад

که بی آب گهر ابر من از دریا نمی خیزد

Нафас чун рост созад шамъ дар базми висол ӯ ?

نفس چون راست سازد شمع در بزم وصال او؟

Ки аз тамкини ҳасан ӯ сапанд аз ҷо наме хезад

که از تمکین حسن او سپند از جا نمی خیزد

Ба фарёду фиғон аз дил надорад дасти ишқ ӯ

به فریاد و فغان از دل ندارد دست عشق او

Баҳоиу ҳўи зи кӯҳи қофи ин анқо наме хезад

به های و هو ز کوه قاف این عنقا نمی خیزد

Накардааст аз раҳи инсофи таъзими хиром ӯ

نکرده است از ره انصاف تعظیم خرام او

Касе каз ҷилва ӯ аз сари дунё наме хезад

کسی کز جلوه او از سر دنیا نمی خیزد

Ки меояд зи аҳли дард бар болини ман соиб

که می آید ز اهل درد بر بالین من صائب

Ки дар бархестан бо мӯъҷизи исо наме хезад

که در برخاستن با معجز عیسی نمی خیزد

Чаман шуд аз қади раънои соқии анҷумани соиб

چمن شد از قد رعنای ساقی انجمن صائب

Ки мегуяд ки сарв аз чашмаи мино наме хезад ?

که می گوید که سرو از چشمه مینا نمی خیزد؟