Сиёҳӣ аз дил чун гулхани мо барнамеи хезад

سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزد

Чу доғи лолаи дӯд аз равзани мо барнамеи хезад

چو داغ لاله دود از روزن ما برنمی خیزد

Ки бо мо метавонад даъвии афтодагӣ кардан ?

که با ما می تواند دعوی افتادگی کردن؟

Ки аз афтодагии мӯ бар тани мо барнамеи хезад

که از افتادگی مو بر تن ما برنمی خیزد

Насозад дастбурди абри ҳаргизи хушки дарё ро

نسازد دستبرد ابر هرگز خشک دریا را

Ба афшурдантарӣ аз домани мо барнамеи хезад

به افشردن تری از دامن ما برنمی خیزد

Нашуд аз шарми исён об гардад ин дили сангин

نشد از شرم عصیان آب گردد این دل سنگین

Ба оташи бастагӣ аз оҳани мо барнамеи хезад

به آتش بستگی از آهن ما برنمی خیزد

Змо натавон шунидани шиквае аз синаи софӣҳо

زما نتوان شنیدن شکوه ای از سینه صافیها

Ғуборӣ аз замини равшани мо барнамеи хезад

غباری از زمین روشن ما برنمی خیزد

Згўҳр давр натавон сохтани гирди ятемӣ ро

زگوهر دور نتوان ساختن گرد یتیمی را

Ба афшодани ғубор аз домани мо бар наме хезад

به افشاندن غبار از دامن ما بر نمی خیزد

Нафас аз синаи маҷрӯҳи мо берун наме ояд

نفس از سینه مجروح ما بیرون نمی آید

Здлчсбии насим аз гулшани мо барнамеи хезад

زدلچسبی نسیم از گلشن ما برنمی خیزد

Мҷуи оҳ аз дил хурсанд , мо ойӣнаи табъон ро

مجو آه از دل خرسند، ما آیینه طبعان را

Ки дӯд аз хона бе равзани мо барнамеи хезад

که دود از خانه بی روزن ما برنمی خیزد

Ба ҳам чун хӯша пайвастааст соиби донаи дилҳо

به هم چون خوشه پیوسته است صائب دانه دلها

Ки май сӯзад ки дӯд аз хирмани мо барнамеи хезад ?

که می سوزد که دود از خرمن ما برنمی خیزد؟