Ба кишти хашмгинони оташ аз абри балои резад

به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد

Ба қадари тлхрўиии заҳр аз теғи қазои резад

به قدر تلخرویی زهر از تیغ قضا ریزد

Шикваӣ ҳаст бо бе баррагии арбоби қаноат ро

شکوهی هست با بی برگی ارباب قناعت را

Ки оташро дил аз чини ҷабини бӯрёи резад

که آتش را دل از چین جبین بوریا ریزد

Нагирад субҳ агар соқӣ ба як паймонаи дастам ро

نگیرد صبح اگر ساقی به یک پیمانه دستم را

Чунон ларзам ки нақш аз боли мурғони ҳавои резад

چنان لرزم که نقش از بال مرغان هوا ریزد

Ба душвории зарангу бӯи гронҷон даст бардорад

به دشواری زرنگ و بو گرانجان دست بردارد

Ки аз симои нохуни дайртар ранги ҳинои резад

که از سیمای ناخن دیرتر رنگ حنا ریزد

Ҳаловат май барад аз зиндагонии талхии миннат

حلاوت می برد از زندگانی تلخی منت

Чаро каси обрӯии худ паии оби бақои резад ?

چرا کس آبروی خود پی آب بقا ریزد؟

Ба шартӣ мекунам кӯтаҳ , забони даъвии хӯн ро

به شرطی می کنم کوته، زبان دعوی خون را

Ки як бор дигар хӯнам ба ҷои хўнбҳои резад

که یک بار دگر خونم به جای خونبها ریزد

намеояд ба кафи домони ранги рафта аз кӯшиш

نمی آید به کف دامان رنگ رفته از کوشش

Макун корӣ ки ранг аз рӯй гулҳои ҳаёи резад

مکن کاری که رنگ از روی گلهای حیا ریزد

Чаро ойӣна аз иқболи сайқал рӯй бартобад ?

چرا آیینه از اقبال صیقل روی برتابد؟

Маҳоласт ин ки соибро дил аз теғи фанои резад

محال است این که صائب را دل از تیغ فنا ریزد