Гули андомӣ ки дар пероҳани ман хор май резад

گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد

Ба хирмани гул ба ҷайбу домани ағёр май резад

به خرمن گل به جیب و دامن اغیار می ریزد

На кам зарфӣастгар зеру зибри созами ду олам ро

نه کم ظرفی است گر زیر و زبر سازم دو عالم را

Ки май дар ҷомам аз кайфияти дидор май резад

که می در جامم از کیفیت دیدار می ریزد

Бисот ҷавҳарӣ гардад замин ҳар ҷо ба ҳарф ояд

بساط جوهری گردد زمین هر جا به حرف آید

Збси рангини сухан зон лаъли гавҳарбор май резад

زبس رنگین سخن زان لعل گوهربار می ریزد

Буд масти зпои афтодае ҳар нақши пои ту

بود مست زپا افتاده ای هر نقش پای تو

Збси сарви турои кайфият аз рафтор май резад

زبس سرو ترا کیفیت از رفتار می ریزد

Садафро мерасад лофи ҷавонмардии дарин дарё

صدف را می رسد لاف جوانمردی درین دریا

Ки зери теғ аз лаби гавҳари шҳўор май резад

که زیر تیغ از لب گوهر شهوار می ریزد

Дуе набӯд миёни куфру дайн дар олами ваҳдат

دویی نبود میان کفر و دین در عالم وحدت

Дили тасбеҳ аз бгсстни зуннор май резад

دل تسبیح از بگسستن زنار می ریزد

Ман он нахли барӯмандам дар иқлӣми ҷунуни соиб

من آن نخل برومندم در اقلیم جنون صائب

Ки бар ман санги доим аз дару девор май резад

که بر من سنگ دایم از در و دیوار می ریزد