Ба мастӣ бе талаби бӯс аз даҳони ёр май резад

به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزد

Самар чун пухта гардад худ бахуд аз бор май резад

ثمر چون پخته گردد خود‌بخود از بار می‌ریزد

Ҳадиси талх бе худ аз даҳони ёр май резад

حدیث تلخْ بی‌خود از دهان یار می‌ریزد

Чу танг афтод соғар май азуи ночор май резад

چو تنگ افتاد ساغر می ازو ناچار می‌ریزد

Баридан кард зулфи саркаш ӯро сияҳи дил тар

بریدن کرد زلف سرکش او را سیه‌دل‌تر

Ки чун шуд мори захмии заҳри азу бисёр май резад

که چون شد مار زخمی زهر ازو بسیار می‌ریزد

Дар он гулшан ки гул бепарда хандад , андалебон ро

در آن گلشن که گل بی‌پرده خندد‌، عندلیبان را

Ба ҷои нолаи хӯн аз ғунчаи минқор май резад

به جای ناله خون از غنچه منقار می‌ریزد

Карим аз баҳри резиш май наад ранҷи талаб бар худ

کریم از بهر ریزش می‌نهد رنج طلب بر خود

зи дарё ҳар чаҳ гирад абри гавҳари бор май резад

ز دریا هر چه گیرد ابر گوهر بار می‌ریزد

Кадомин нӯш лаб зад ханда бар ин хокдон ёрб ?

کدامین نوش‌لب زد خنده بر این خاکدان یارب‌؟

Ки шукр аз даҳони рахнаи девор май резад

که شکر از دهان رخنه دیوار می‌ریزد

Агар дар мағз шурӣ ҳаст зоҳир мекунад худ ро

اگر در مغز شوری هست ظاهر می‌کند خود را

Ки мастии мастро аз печиши дастор май резад

که مستی مست را از پیچش دستار می‌ریزد

Раҳоӣ нест мурғиро ки болаш дар қафаси резад

رهایی نیست مرغی را که بالش در قفس ریزد

Хуши он булбул ки боли хеш дар гулзор май резад

خوش آن بلبل که بال خویش در گلزار می‌ریزد

Ба мижгони хор май оради бурун аз пой бе дарди ан

به مژگان خار می‌آرد برون از پای بی‌درد‌ان

Сабки дастӣ ки дар пероҳани ман хор май резад

سبک‌دستی که در پیراهن من خار می‌ریزد

Ниёзи ошиқон дар ноз ӯ помол хоҳад шуд

نیاز عاشقان در ناز او پامال خواهد شد

Агар нози ин чунин зон сарви хуши рафтор май резад

اگر ناز این چنین زان سرو خوش‌رفتار می‌ریزد

зи як ҳарфи хунаки ҳангомае афсурда ме гардад

ز یک حرف خنک هنگامه‌ای افسرده می‌گردد

Ки ранг аз рӯй гулшан аз хазони якбор май резад

که رنگ از روی گلشن از خزان یکبار می‌ریزد

Набахшад лутф бе андозаи судӣ бе қарори ан ро

نبخشد لطف بی‌اندازه سودی بی‌قرار‌ان را

зи дасти раъшаи дори ани соғари саршор май резад

ز دست رعشه‌دار‌ان ساغر سرشار می‌ریزد

Камоли ишқ мустағнӣаст аз изҳори дарди худ

کمال عشق مستغنی است از اظهار درد خود

Кабоби хоми ашки лолаи гаван бисёр май резад

کباب خام اشک لاله‌گون بسیار می‌ریزد

Дарин бустони сарои сабзи сет аз ани бахти ҳинои доим

درین بستان‌سرا سبز‌ست از ان بخت حنا دایم

Ки мушти хӯни худ дар дасту пои ёр май резад

که مشت خون خود در دست و پای یار می‌ریزد

зи ҳарф талх мехоҳад марои носеҳ ба шӯри орад

ز حرف تلخ می‌خواهد مرا ناصح به شور آرد

зи нодонии намак дар дидаи бедор май резад

ز نادانی نمک در دیده بیدار می‌ریزد

Раҳи борӣк соиб медиҳад андоми раҳрав ро

ره باریک صائب می‌دهد اندام رهرو را

Сухани санҷида зон лабҳои гавҳарбор май резад

سخن سنجیده زان لب‌های گوهربار می‌ریزد