Мусалсали ҳарф аз он мижгони хуши тақрир май резад

مسلسل حرف از آن مژگان خوش تقریر می‌ریزد

Сухани зини хомаи фӯлод чун занҷир май резад

سخن زین خامه فولاد چون زنجیر می‌ریزد

Махӯр бар дили маро то брхўрӣ зон чеҳраи нўхт

مخور بر دل مرا تا برخوری زان چهره نوخط

Ки аз ларзидан ман ҷавҳар аз шамшер май резад

که از لرزیدن من جوهر از شمشیر می‌ریزد

Чаҳ гулҳо ме тавон чид аз дил бе тоқати ошиқ

چه گل‌ها می‌توان چید از دل بی‌طاقت عاشق

Дар он маҳфил ки ранг аз чеҳраи тасвир май резад

در آن محفل که رنگ از چهره تصویر می‌ریزد

Саломати хоҳӣ аз чашм бидон , сар дар гиребони каш

سلامت خواهی از چشم بدان، سر در گریبان کش

Ки аз гардани фарозӣ бар ҳадафҳо тир май резад

که از گردن‌فرازی بر هدف‌ها تیر می‌ریزد

На аз нозаст агар кам ҳарф афтодааст лаб ҳояш

نه از نازست اگر کم حرف افتاده است لب‌هایش

Қалам чун танг шқ уфтад рақам зу дайр май резад

قلم چون تنگ شق افتد رقم زو دیر می‌ریزد

Ту сангини дил ба ҷӯии шери қонеъи нестӣ , варна

تو سنگین دل به جوی شیر قانع نیستی، ورنه

Ба қадари ҳоҷат аз пистони қисмати шер май резад

به قدر حاجت از پستان قسمت شیر می‌ریزد

зи ҳайронӣ ба дандон май газии ангушти густохӣ

ز حیرانی به دندان می‌گزی انگشت گستاخی

Агар доне чаҳҳо аз хомаи тақдир май резад

اگر دانی چه‌ها از خامه تقدیر می‌ریزد

Маро бигзор бо вайронӣ эй меъмори сангини дил

مرا بگذار با ویرانی ای معمار سنگین‌دل

Ки ранг аз рӯй ман зи андешаи таъмир май резад

که رنگ از روی من ز اندیشه تعمیر می‌ریزد

Ман оҷиз кунам чун аз алойиқи ҷамъи доманро ?

من عاجز کنم چون از علایق جمع دامن را؟

Ки ранги оташ аз ин хори домангир май резад

که رنگ آتش از این خار دامنگیر می‌ریزد

Макаши теғи забони соиб ба ҳар беҳудаи гуфторӣ

مکش تیغ زبان صائب به هر بیهوده‌گفتاری

Ки аз ъоҷзкшиҳо ин дами шамшер май резад

که از عاجزکشی‌ها این دم شمشیر می‌ریزد