Сар намепечанд аз теғи аҷали девона ҳо
سر نمیپیچند از تیغ اجل دیوانهها
Гӯш бар овоз сайлобанд ин вайрона ҳо
گوش بر آواز سیلابند این ویرانهها
Аз нафас афтод мавҷу баҳр аз шӯриш нишаст
از نفس افتاد موج و بحر از شورش نشست
Ҳамчунон занҷир май хоинди ин девона ҳо
همچنان زنجیر میخایند این دیوانهها
Неъмати дунёии дунпарвар ба истеҳқоқ нест
نعمت دنیای دون پرور به استحقاق نیست
Соҳиб ганҷанд ӣнҷои бештари вайрона ҳо
صاحب گنجند اینجا بیشتر ویرانهها
Ҳарки бар доғи ҳаводиси ҳамчуи мардон сабр кард
هرکه بر داغ حوادث همچو مردان صبر کرد
Хӯрд оби зиндагии зини оташини паймона ҳо
خورد آب زندگی زین آتشین پیمانهها
То нарезӣ рӯзгории об бар дасти сабу
تا نریزی روزگاری آب بر دست سبو
Ҳамчу ҷом менагардӣ муҳаррами майхона ҳо
همچو جام می نگردی محرم میخانهها
Дида мӯраст саҳро чун латиф афтод ҳасан
دیده مورست صحرا چون لطیف افتاد حسن
Дар дил ҳар зарра дорад меҳри ваҳдати хона ҳо
در دل هر ذره دارد مهر وحدت خانهها
То мабод огоҳ аз завқ гирифторӣ шаванд
تا مباد آگاه از ذوق گرفتاری شوند
намекунам озоди Тифлонро зи мактаби хона ҳо
میکنم آزاد طفلان را ز مکتبخانهها
Гар шаҳидонро зиёрат мекунӣ вақтаст вақт
گر شهیدان را زیارت میکنی وقت است وقت
Хокро бардошт аз ҷои ҷунбиши ин дона ҳо
خاک را برداشت از جا جنبش این دانهها
Нест дар тинати ҷудои ошиқу маъшӯқ ро
نیست در طینت جدایی عاشق و معشوق را
Шамъ битавон рехт аз хокистари парвона ҳо
شمع بتوان ریخت از خاکستر پروانهها
Ҳарчӣ гӯйанд ошноёни сухан , миннат ба ҷон !
هرچه گویند آشنایان سخن، منت به جان!
Нестам ман марди таҳсини сухани бегона ҳо
نیستم من مرد تحسین سخن بیگانهها
Холро дар дилрабоеи нисбатӣ бо зулф нест
خال را در دلربایی نسبتی با زلف نیست
Доғ дорад домро гирои ин дона ҳо
داغ دارد دام را گیرایی این دانهها
Нест соиби малики танг бе ғамии ҷои ду шоҳ
نیست صائب ملک تنگ بیغمی جای دو شاه
Зини сабаби Тифлон ҷадал доранд бо девона ҳо
زین سبب طفلان جدل دارند با دیوانهها