Муттасил гардад фалакро бар як ойини Асия
متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا
Аз шикаст дил нагардад сайри ҳеҷ ин Асия
از شکست دل نگردد سیر هیچ این آسیا
намешавад аз дил шикастани тезтари дандон ӯ
می شود از دل شکستن تیزتر دندان او
Ҳайратӣ дорам зи дандони сахтии ин Асия
حیرتی دارم ز دندان سختی این آسیا
Ҳирс перон шуд зиёд аз резиши дандон ба нон
حرص پیران شد زیاد از ریزش دندان به نان
Дона хоҳад беш чун уфтад зи кори ин Асия
دانه خواهد بیش چون افتد ز کار این آسیا
На ҳамин танҳо зи теғи моҳи нав хӯн ме чакад
نه همین تنها ز تیغ ماه نو خون می چکد
Теғи хунрезӣ буд ҳар пурҳ эй зини Асия
تیغ خونریزی بود هر پره ای زین آسیا
Раҳм дар даврони давлат аз зибардастони мҷу
رحم در دوران دولت از زبردستان مجو
Муттасил зӯр оварад бар санги зерини Асия
متصل زور آورد بر سنگ زیرین آسیا
Бе тараддуди доман рӯзӣ намеояд ба даст
بی تردد دامن روزی نمی آید به دست
намекунад бо коҳилони ин нуктаи талқини Асия
می کند با کاهلان این نکته تلقین آسیا
Гардад аз шӯру фиғон , хоби гронҷонони сабк
گردد از شور و فغان، خواب گرانجانان سبک
Хоби моро кард сангин , гардиши ин Асия
خواب ما را کرد سنگین، گردش این آسیا
Пуч созад мағзҳоро чарх то рӯзӣ диҳад
پوچ سازد مغزها را چرخ تا روزی دهد
Бошад аз резиши фузуни овозаи ин Асия
باشد از ریزش فزون آوازه این آسیا
Лангари ратли гарон аз зӯр мекамтар шавад
لنگر رطل گران از زور می کمتر شود
Бо вуҷӯди сайл , мегардад ба тамкини Асия
با وجود سیل، می گردد به تمکین آسیا
Гирд бар меоварад аз уқдаи длбстгиш
گرد بر می آورد از عقده دلبستگیش
намекунад бо донаи кори ратли сангини Асия
می کند با دانه کار رطل سنگین آسیا
Луқмаҳои пок , дандонро кунад анҷуми фурӯғ
لقمه های پاک، دندان را کند انجم فروغ
намешавад аз донаи хуршед , заррини Асия
می شود از دانه خورشید، زرین آسیا
Чарх мегардад ба коми мардуми дуни ин замон
چرخ می گردد به کام مردم دون این زمان
Гар ба навбат буд дар айёми пешини Асия
گر به نوبت بود در ایام پیشین آسیا
Сабрро оҷиз кунад дардӣ ки беш аз тоқат аст
صبر را عاجز کند دردی که بیش از طاقت است
намекунад сарриштаи гум аз оби зӯрин Асия
می کند سررشته گم از آب زورین آسیا
Саъй дар ризқи касони дилро мунаввар ме кунад
سعی در رزق کسان دل را منور می کند
Кам буд дилҳои шаб бе шамъи болини Асия
کم بود دلهای شب بی شمع بالین آسیا
Рӯи сифедӣ май дамад аз сахтии даврон чу субҳ
رو سفیدی می دمد از سختی دوران چو صبح
Гандум ояд синаи чок аз кишт то ин Асия
گندم آید سینه چاک از کشت تا این آسیا
Гарчи болотар набошад аз сиёҳии ҳеҷ ранг
گرچه بالاتر نباشد از سیاهی هیچ رنگ
Мӯии моро кард аз гардиши сифеди ин Асия
موی ما را کرد از گردش سفید این آسیا
Дӯстӣу душманӣ бо чарх мебахшад асар
دوستی و دشمنی با چرخ می بخشد اثر
намедиҳад пас ҳар чаҳ барадӣ , ҷӯ ба ҷӯи ин Асия
می دهد پس هر چه بردی، جو به جو این آسیا
Хоби ғифлат аз садои об агар гардад гарон
خواب غفلت از صدای آب اگر گردد گران
Май ҷаҳди зи овози об аз хоби сангини Асия
می جهد ز آواز آب از خواب سنگین آسیا
Тоза шуд имони ман , то дидам аз сунъи илоҳ
تازه شد ایمان من، تا دیدم از صنع اله
намекунад беоб , сайру даври чандини Асия
می کند بی آب، سیر و دور چندین آسیا
Нест дар ақли матини дасти тасарруфи бода ро
نیست در عقل متین دست تصرف باده را
Донаро созад сифед аз оби рангини Асия
دانه را سازد سفید از آب رنگین آسیا
Танги чашмонро висоли ризқ май орад ба чарх
تنگ چشمان را وصال رزق می آرد به چرخ
Дона чун набӯд , гузорад сар ба болини Асия
دانه چون نبود، گذارد سر به بالین آسیا
Барнаме ояд зи фикри бесутуну кӯҳкан
برنمی آید ز فکر بیستون و کوهکن
Гар бигардонад фалак бар фарқи ширини Асия
گر بگرداند فلک بر فرق شیرین آسیا
Гар кунад офоқро чун субҳ аз эҳсони рӯи сифед
گر کند آفاق را چون صبح از احسان رو سفید
Нест ҷузи гирди кудурат , ризқи ман зини Асия
نیست جز گرد کدورت، رزق من زین آسیا
Нест як гандуми хиёнат дар сиришти осмон
نیست یک گندم خیانت در سرشت آسمان
Ҳар чаҳ барадӣ , ҷӯ ба ҷӯ пас медиҳад ин Асия
هر چه بردی، جو به جو پس می دهد این آسیا
Аҳли ғайратро набошад чашм бар даст касе
اهل غیرت را نباشد چشم بر دست کسی
Об чун дандони зи худ берун диҳад ин Асия
آب چون دندان ز خود بیرون دهد این آسیا
Наълаш аз хуршеди соиби рӯзу шаб дар оташ аст
نعلش از خورشید صائب روز و شب در آتش است
Ташна хӯнаст аз баси гардиши ин Асия
تشنه خون است از بس گردش این آسیا