Ба ин унвон агар рӯй ту отшнок хоҳад шуд

به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شد

Зхошоки ҳаваси саҳрои имкон пок хоҳад шуд

زخاشاک هوس صحرای امکان پاک خواهد شد

Чунингар сабзаи хати хезад аз рухсори гулрангаш

چنین گر سبزه خط خیزد از رخسار گلرنگش

Гули азхҷлти ниҳон дар бута хошок хоҳад шуд

گل ازخجلت نهان در بوته خاشاک خواهد شد

Замии чашму дили нодидаи ман сайр ме гардад

زمی چشم و دل نادیده من سیر می گردد

Агар реги равони сероб аз ашк ток хоҳад шуд

اگر ریگ روان سیراب از اشک تاک خواهد شد

Ман он рӯзӣ ки буд аз неи саворони ёр , ме дидам

من آن روزی که بود از نی سواران یار، می دیدم

Ки зери пой ӯ бисёр сарҳо хок хоҳад шуд

که زیر پای او بسیار سرها خاک خواهد شد

Муяссар нест аз дили орзӯро реша кун кардан

میسر نیست از دل آرزو را ریشه کن کردن

Куҷо аз сабзаи бегонаи гулшан пок хоҳад шуд ?

کجا از سبزه بیگانه گلشن پاک خواهد شد؟

Задам бар шуълаи идрок чун парвона , зини ғофил

زدم بر شعله ادراک چون پروانه، زین غافل

Ки рӯзи ман сиёҳ аз шуъла идрок хоҳад шуд

که روز من سیاه از شعله ادراک خواهد شد

Кафи хокистарам бар бод рафт ва дил нашуд равшан

کف خاکسترم بر باد رفت و دل نشد روشن

намедонам чаҳ вақти ойӣнаи ман пок хоҳад шуд

نمی دانم چه وقت آیینه من پاک خواهد شد

Ҳамон рӯзӣ ки сурӯш кард қомати рост , ме дидам

همان روزی که سروش کرد قامت راست، می دیدم

Ки тавқи қамарӣонаши ҳалқа фитрок хоҳад шуд

که طوق قمریانش حلقه فتراک خواهد شد

Зрх гуфтам шавад шамъи умеди ман , надонистам

زرخ گفتم شود شمع امید من، ندانستم

Ки баҳри хирмани ман шуъла бибок хоҳад шуд

که بهر خرمن من شعله بیباک خواهد شد

Агар сӯзади дилатро ишқ битобӣ макун соиб

اگر سوزد دلت را عشق بیتابی مکن صائب

Ки тухм аз сӯхтани осӯдаи зер хок хоҳад шуд

که تخم از سوختن آسوده زیر خاک خواهد شد