Раги ҷонҳо ба ҳам пайваста шуд зулф парешон шуд

رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شد

Латофатҳои олам гирд шуд себ занхдон шуд

لطافتهای عالم گرد شد سیب زنخدان شد

Хати сабзӣ бурун оварад лаъли обдор ӯ

خط سبزی برون آورد لعل آبدار او

Ки аз ғайрати сияҳи олам ба чашми об ҳайвон шуд

که از غیرت سیه عالم به چشم آب حیوان شد

Дар он танги даҳан зон ақди дандон ҳайратӣ дорам

در آن تنگ دهن زان عقد دندان حیرتی دارم

Ки чун дар нуқтаи мавҳуми ин сӣ пора пинҳон шуд ?

که چون در نقطه موهوم این سی پاره پنهان شد؟

Ҳамон лаби ташна хӯнаст теғи обдор ӯ

همان لب تشنه خون است تیغ آبدار او

Агарчӣ аз шаҳидонаши замини кон Бадахшон шуд

اگرچه از شهیدانش زمین کان بدخشان شد

Магар омад ба азми сайди беруни неи савори ман ?

مگر آمد به عزم صید بیرون نی سوار من؟

Ки бар шери жёни ангушти зинҳорӣ Нитсаатон шуд

که بر شیر ژیان انگشت زنهاری نیستان شد

Ҳамон парвонаи битобро дар парда май сӯзад

همان پروانه بیتاب را در پرده می سوزد

Зхти рухсор ӯ ҳар чанд шамъи зер домон шуд

زخط رخسار او هر چند شمع زیر دامان شد

Магар аз худ бурун рафтан ба фарёдам расад соиб

مگر از خود برون رفتن به فریادم رسد صائب

Ки бар шӯри ҷунуни ман биёбони танг майдон шуд

که بر شور جنون من بیابان تنگ میدان شد