зи хати рӯйиши чароғи дидаи шаби зинда дорон шуд

ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شد

Ғубори хат ӯ хоки мурод хоксорон шуд

غبار خط او خاک مراد خاکساران شد

برارد дар дили шаби оби ҳайвони дасти ҷони бахше

برآرد در دل شب آب حیوان دست جان بخشی

Лаб мегаван ӯ дар даври хат аз мигсорон шуд

لب میگون او در دور خط از میگساران شد

Баромад аз ҳиҷоби шарм дар даврони хати рӯйиш

برآمد از حجاب شرم در دوران خط رویش

Ҳилоли хати мишкӣни моҳи иди рӯза дорон шуд

هلال خط مشکین ماه عید روزه داران شد

Баннои тоқати ман гарчи буд аз бесутуни афзӯн

بنای طاقت من گرچه بود از بیستون افزون

Ба бозии бозии охири поймоли не саворон шуд

به بازی بازی آخر پایمال نی سواران شد

Нашуд аз гиряи мастонаи чашмами хушк чун мино

نشد از گریه مستانه چشمم خشک چون مینا

Ғубор ҳастӣ ман харҷи сайл навбаҳорон шуд

غبار هستی من خرج سیل نوبهاران شد

Шудам чун сарв то сарсабз аз ташрифи озодӣ

شدم چون سرو تا سرسبز از تشریف آزادی

Дами сарди хазон бар ман насим навбаҳорон шуд

دم سرد خزان بر من نسیم نوبهاران شد

Ман он маҷнӯни бибокм аз битобии шавқам

من آن مجنون بیباکم از بیتابی شوقم

Раҳи хобида чун мавҷи сароб аз биқророн шуд

ره خوابیده چون موج سراب از بیقراران شد

Ҳамон чашми ҳасудон бар надорад сари зднболм

همان چشم حسودان بر ندارد سر زدنبالم

Агарчӣ шишаи ман тўтё аз снгборон шуд

اگرچه شیشه من توتیا از سنگباران شد

Балоеи одамиро бадтар аз шӯҳрат наме бошад

بلایی آدمی را بدتر از شهرت نمی باشد

Сияҳ шуд рӯй ҳар кас чун ақиқ аз номдорон шуд

سیه شد روی هر کس چون عقیق از نامداران شد

Ба халқи он кас ки рӯ оварад мебошад зхўди ғофил

به خلق آن کس که رو آورد می باشد زخود غافل

Набинад айби худ ҳар кас ки аз ойӣна дорон шуд

نبیند عیب خود هر کس که از آیینه داران شد

намесозад маро чун Кебеки хомаши сахтии даврон

نمی سازد مرا چون کبک خامش سختی دوران

Ки шқ чун хомаи минқорами зтиғ кӯҳсорон шуд

که شق چون خامه منقارم زتیغ کوهساران شد

зи бидрдӣ кунун соиби хамаш чун мурғи тасвирам

ز بیدردی کنون صائب خمش چون مرغ تصویرم

Агарчӣ нолаи ман боиси шӯр ҳазорон шуд

اگرچه ناله من باعث شور هزاران شد