Дар баҳорон аз чаман эй боғбони беруни мё
در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا
То гулӣ дарбор ҳаст аз гулистони беруни мё
تا گلی دربار هست از گلستان بیرون میا
Чун намегардад сиррӣ аз сояи ?ути иқболманд
چون نمی گردد سری از سایه ات اقبالمند
эй ҳумо дар рӯзи абр аз ошёни беруни мё
ای هما در روز ابر از آشیان بیرون میا
Қатраи борони зи файзи гӯша гирӣ шуд гуҳар
قطره باران ز فیض گوشه گیری شد گهر
Зинҳор аз хилват эй равшани равони беруни мё
زینهار از خلوت ای روشن روان بیرون میا
Пеши дмсрдони забони гуфтугӯ дар коми каш
پیش دمسردان زبان گفتگو در کام کش
Аз ғилоф эй барг дар фасли хазони беруни мё
از غلاف ای برگ در فصل خزان بیرون میا
Май шӯй аз қимати нозили сабк чун моҳи Миср
می شوی از قیمت نازل سبک چون ماه مصر
Зинҳор аз чаҳ ба имдоди хасони беруни мё
زینهار از چه به امداد خسان بیرون میا
Тири каҷро гӯшагирӣ парда пӯшӣ ме кунад
تیر کج را گوشه گیری پرده پوشی می کند
То насозӣ рости худро , аз камони беруни мё
تا نسازی راست خود را، از کمان بیرون میا
Иттифоқи раҳравон бо ҳам дуоӣ ҷавшан аст
اتفاق رهروان با هم دعای جوشن است
Дар биёбони талаб аз корвони беруни мё
در بیابان طلب از کاروان بیرون میا
Бо дил хурсанд қонеъи шӯи зи фикри обу нон
با دل خرسند قانع شو ز فکر آب و نان
Баҳри гандум аз биҳишти ҷовдони беруни мё
بهر گندم از بهشت جاودان بیرون میا
Зиндагиро кун спрдорӣ ба меҳри хомшӣ
زندگی را کن سپرداری به مهر خامشی
Чун забони мор ҳар дам аз даҳони беруни мё
چون زبان مار هر دم از دهان بیرون میا
Дар канори баҳр беш аз баҳр мебошад хатар
در کنار بحر بیش از بحر می باشد خطر
По ба домани каш чу марказ аз миёни беруни мё
پا به دامن کش چو مرکز از میان بیرون میا
Қатра дар андешаи дарё чу бошад восил аст
قطره در اندیشه دریا چو باشد واصل است
Ҳар куҷо бошӣ зи фикри длстони беруни мё
هر کجا باشی ز فکر دلستان بیرون میا
То насозӣ қатра бе қимати худро гуҳар
تا نسازی قطره بی قیمت خود را گهر
Чун садаф аз қаъри баҳри бекарони беруни мё
چون صدف از قعر بحر بیکران بیرون میا
Нест ҳақи тарбияти соиби Фромш карданӣ
نیست حق تربیت صائب فرامش کردنی
Дар барӯмандии зи фикри боғбони беруни мё
در برومندی ز فکر باغبان بیرون میا