Баҳор навҷуоне рафт , кӣ девона хоҳӣ шуд ?

بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟

Чароғи зиндагӣ гул кард , кӣ парвона хоҳӣ шуд ?

چراغ زندگی گل کرد، کی پروانه خواهی شد؟

Зхўоби навбаҳорони буи гул бархест эй ғофил

زخواب نوبهاران بوی گل برخاست ای غافل

Ту ҳам бархез агар беруни азин ғмхонаҳ хоҳӣ шуд

تو هم برخیز اگر بیرون ازین غمخانه خواهی شد

Згли таҳи ҷуръае , аз булбулон мондааст фарёдӣ

زگل ته جرعه ای، از بلبلان مانده است فریادی

Азин фурсат машав ғофил агар девона хоҳӣ шуд

ازین فرصت مشو غافل اگر دیوانه خواهی شد

Чу маҷнӯни домани саҳрои ваҳшатро ба даст овар

چو مجنون دامن صحرای وحشت را به دست آور

Агар аз ошноёни ҷаҳони бегона хоҳӣ шуд

اگر از آشنایان جهان بیگانه خواهی شد

Машав ғофили дарин гулшан чу шабнам аз назари бозӣ

مشو غافل درین گلشن چو شبنم از نظر بازی

Ки то бар ҳамгузорӣ чашмро афсона хоҳӣ шуд

که تا بر هم گذاری چشم را افسانه خواهی شد

Фиреби хори хор орзӯ хӯрдӣ , надонистӣ

فریب خار خار آرزو خوردی، ندانستی

Ки чун хошоки охири харҷи отшхонаҳ хоҳӣ шуд

که چون خاشاک آخر خرج آتشخانه خواهی شد

Раҳоӣ нест мумкин аз қафаси мурғи турои ҳаргиз

رهایی نیست ممکن از قفس مرغ ترا هرگز

Збўии гул агар қонеъ ба обу дона хоҳӣ шуд

زبوی گل اگر قانع به آب و دانه خواهی شد

Ба буии бода аз майхонаи ирфон қаноат кун

به بوی باده از میخانه عرفان قناعت کن

Ки аз худ бихбр дар аввалин паймона хоҳӣ шуд

که از خود بیخبر در اولین پیمانه خواهی شد

Ҳарими зулфро аз муҳаррамони хос май гардӣ

حریم زلف را از محرمان خاص می گردی

Агар хомӯш бо чандини забон чун шона хоҳӣ шуд

اگر خاموش با چندین زبان چون شانه خواهی شد

На кори шер мардонаст ҷӯии шер овардан

نه کار شیر مردان است جوی شیر آوردن

Хаҷал чун кӯҳкани зини бозии тифлона хоҳӣ шуд

خجل چون کوهکن زین بازی طفلانه خواهی شد

Махӯр чун соғар май рӯй дасти рангу бӯи соиб

مخور چون ساغر می روی دست رنگ و بو صائب

Ки бо дасти тиҳии беруни азин майхона хоҳӣ шуд

که با دست تهی بیرون ازین میخانه خواهی شد