Биҳишту дӯзахи мо ҳиҷру васли он писар бошад

بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشد

Сироти мардуми борӣки байни мӯӣ камар бошад

صراط مردم باریک بین موی کمر باشد

Ба хати барадами паноҳ аз оташи рӯйиш , надонистам

به خط بردم پناه از آتش رویش، ندانستم

Айёри шуълаи нилӯфарӣ ҷонсӯзтар бошад

عیار شعله نیلوفری جانسوزتر باشد

Айёри бдгҳр аз суҳбати некони ниФзоид

عیار بدگهر از صحبت نیکان نیفزاید

Гиреҳ бар дили начасбад гарчи паҳлавӣ гуҳар бошад

گره بر دل نچسبد گرچه پهلوی گهر باشد

Тағофул барнатобад хон яғмо , даст берун кун

تغافل برنتابد خوان یغما، دست بیرون کن

Ҷигар хӯрдан дарин майдони насиб биҷгр бошад

جگر خوردن درین میدان نصیب بیجگر باشد

Сари таслим бар хати иродат на , фароғат кун

سر تسلیم بر خط ارادت نه، فراغت کن

Ки хӯни мурдаи эмин аз газанд нештар бошад

که خون مرده ایمن از گزند نیشتر باشد

Саломати шабнам аз сарчашмаи хуршед боз омад

سلامت شبنم از سرچشمه خورشید باز آمد

Ҳузури хотир мо нест доим дар сафар бошад

حضور خاطر ما نیست دایم در سفر باشد

Забони калаки шкрборро чанде багаз соиб

زبان کلک شکربار را چندی بگز صائب

Мукаррар мегазад дилро агар шаҳд ва шукр бошад

مکرر می گزد دل را اگر شهد و شکر باشد