Ғурури нўхтони афзӯни зхўбон дигар бошад

غرور نوخطان افزون زخوبان دگر باشد

Роми оҳӯии мишкӣн аз ғизолон бештар бошад

رم آهوی مشکین از غزالان بیشتر باشد

Талабкори худоро манзил аз раҳ давртар бошад

طلبکار خدا را منزل از ره دورتر باشد

Ба дарё чун расад сайлоби оғоз сафар бошад

به دریا چون رسد سیلاب آغاز سفر باشد

Ба тӯфони гавҳар аз гирди ятемӣ барнаме ояд

به طوفان گوهر از گرد یتیمی برنمی آید

Ҳамеша гирди ғам бар ҷабҳаи аҳл ҳунар бошад

همیشه گرد غم بر جبهه اهل هنر باشد

Надорад дар ҳарими қурби раҳи ойӣнаи рӯйон ро

ندارد در حریم قرب ره آیینه رویان را

Миёни ъшқбозон ҳар ки оҳаш дар ҷигар бошад

میان عشقبازان هر که آهش در جگر باشد

Ба ҳайронӣ тавон шуд комёб аз чеҳраи хубон

به حیرانی توان شد کامیاب از چهره خوبان

Азин гулшани гул он чӣанд ки дасташи зер сар бошад

ازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد

Кунад аз боғи беруни изтироби дили санавбар ро

کند از باغ بیرون اضطراب دل صنوبر را

Дар он гулшан ки сарви қомат ӯ ҷилва гар бошад

در آن گلشن که سرو قامت او جلوه گر باشد

Дар оғӯши ҳарими васл ҳиҷрон мекашад ошиқ

در آغوش حریم وصل هجران می کشد عاشق

Ки чашми шармгинони ҳалқаи берун дар бошад

که چشم شرمگینان حلقه بیرون در باشد

Насозад музтариби сайли ҳаводиси зуди перон ро

نسازد مضطرب سیل حوادث زود پیران را

Иморат чун нишаст худ намояд бехатар бошад

عمارت چون نشست خود نماید بی خطر باشد

Ба ширинии сари оради навбаҳори зиндагонӣ ро

به شیرینی سر آرد نوبهار زندگانی را

Чу занбӯри асали онро ки манзил мухтасар бошад

چو زنبور عسل آن را که منزل مختصر باشد

Туҳидастии суханро ранг дигар медиҳад соиб

تهیدستی سخن را رنگ دیگر می دهد صائب

Надорад нолаи ҷонсӯз чун неи пар шукр бошад

ندارد ناله جانسوز چون نی پر شکر باشد