Марои пайғоми Лутфӣ аз забони хома бас бошад

مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشد

Шаби умедворӣ аз саводи нома бас бошад

شب امیدواری از سواد نامه بس باشد

Ба мактубии ҳаёти рафтаи ман боз ме ояд

به مکتوبی حیات رفته من باز می آید

Марои сувари қиёмат аз срири хома бас бошад

مرا صور قیامت از صریر خامه بس باشد

Ба оҳӣ ме тавон дилро змтлбҳои тиҳӣ кардан

به آهی می توان دل را زمطلبها تهی کردن

Ки як қосид барои бурдани сад нома бас бошад

که یک قاصد برای بردن صد نامه بس باشد

Зики фарёди битобонаҳи сад фарёд май хезад

زیک فریاد بیتابانه صد فریاد می خیزد

Сапандӣ аз барои гармии ҳангома бас бошад

سپندی از برای گرمی هنگامه بس باشد

Ба андаки сахте , дил чок мегардад суханвар ро

به اندک سختیی، دل چاک می گردد سخنور را

Ки рӯй сахти нохуни баҳри шқи хома бас бошад

که روی سخت ناخن بهر شق خامه بس باشد

Макун исроф дар асбоб шеду зарқ эй зоҳид

مکن اسراف در اسباب شید و زرق ای زاهد

Ки чандини мурдаро он гунбади ъамома бас бошад

که چندین مرده را آن گنبد عمامه بس باشد

Хамӯшӣ баҳр бепоён ва сайлобаст гуёе

خموشی بحر بی پایان و سیلاب است گویایی

Далели ҷаҳл , лофи илм аз аллома бас бошад

دلیل جهل، لاف علم از علامه بس باشد

Чаҳ дар таҳсили буии хуш , нафас чун авд май сӯзӣ ?

چه در تحصیل بوی خوش، نفس چون عود می سوزی؟

Насими халқ , мардонро абири ҷома бас бошад

نسیم خلق، مردان را عبیر جامه بس باشد

Парешон мекунад андаки ғамии вақти суханвар ро

پریشان می کند اندک غمی وقت سخنور را

Ки як мӯи баҳри ташвиши димоғи хома бас бошад

که یک مو بهر تشویش دماغ خامه بس باشد

Гирифтам тарки дилдор аз ҳуҷуми булҳаваси соиб

گرفتم ترک دلدار از هجوم بوالهوس صائب

Аёзи хосро айби қабули омма бас бошад

ایاز خاص را عیب قبول عامه بس باشد