Хушо дардӣ ки аз чашми бидонадишон ниҳон бошад

خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشد

Хушо чокӣ ки чун хурмо ба ҷайб устихон бошад

خوشا چاکی که چون خرما به جیب استخوان باشد

Ҳамеша корвонро гирд аз дунбол ме ояд

همیشه کاروان را گرد از دنبال می آید

Марои гирди касодии пеши пеш корвон бошад

مرا گرد کسادی پیش پیش کاروان باشد

Дилаш аз шикваи ман чун чароғи тавр май сӯзад

دلش از شکوه من چون چراغ طور می سوزد

Чаро кас дар шикояти ӣнқадари оташ забон бошад ?

چرا کس در شکایت اینقدر آتش زبان باشد؟

Ҳисор хеш кардам сахти ҷониро , надонистам

حصار خویش کردم سخت جانی را، ندانستم

Ки шамшери қазоро ҷони сахти ман Фсон бошад

که شمشیر قضا را جان سخت من فسان باشد

Ба як тақсири саҳл аз мардуми огоҳ май ранҷам

به یک تقصیر سهل از مردم آگاه می رنجم

Назари пӯшидан аз бедори дили хоб гарон бошад

نظر پوشیدن از بیدار دل خواب گران باشد

Таровуш мекунад ин нукта аз беҳӯшии маҷнӯн

تراوش می کند این نکته از بیهوشی مجنون

Ки санги кӯдакони девонаро ратл гарон бошад

که سنگ کودکان دیوانه را رطل گران باشد

Хазон аз давр май бӯсади замин ва боз ме гардад

خزان از دور می بوسد زمین و باز می گردد

Дар он гулшан ки булбули соиби оташ забон бошад

در آن گلشن که بلبل صائب آتش زبان باشد