Чаҳ умеди барӯмандии маро зон симтн бошад ?

چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟

Ки Хизр аз алътши гӯйони он чоҳ зқн бошад

که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد

Маро бо хори навмидӣ раҳо кун эй чамани пиро

مرا با خار نومیدی رها کن ای چمن پیرا

Ки шодӣ марг мегардад , чу гул дар даст ман бошад

که شادی مرگ می گردد ، چُو گل در دستِ من باشد

Насим беадаб бар гирди буи гул наме гардад

نسیم بی ادب بر گرد بوی گل نمی گردد

Агар мижгони булбули хори девор чаман бошад

اگر مژگان بلبل خار دیوار چمن باشد

Навозиш аз касе ҷузи силӣ ихвон наме бинад

نوازش از کسی جز سیلی اخوان نمی بیند

Агар сад соли Юсуф дар дабистон ватан бошад

اگر صد سال یوسف در دبستان وطن باشد

Ту аз хоки аҷали зи афсурдагии берун наме ое

تو از خاک اجل ز افسردگی بیرون نمی آیی

Вагарнаи ҷомаи эҳроми муштоқон кафан бошад

وگرنه جامه احرام مشتاقان کفن باشد

Паии рӯпӯш дар ойӣна рӯ овардаам соиб

پی روپوش در آیینه رو آورده ام صائب

Маро чун тӯтӣон бо чун худӣ рӯй сухан бошад

مرا چون طوطیان با چون خودی روی سخن باشد