Ман нокаси кӣм то дар сириштам орзӯ бошад ?

من ناکس کیم تا در سرشتم آرزو باشد؟

Ба хӯн шавем агар дар сарнавиштам орзӯ бошад

به خون شویم اگر در سرنوشتم آرزو باشد

Ба марги ханда хунин нишинад захми носўрм

به مرگ خنده خونین نشیند زخم ناسورم

Агар аз чархи Марями дасти раштам орзӯ бошад

اگر از چرخ مریم دست رشتم آرزو باشد

Қабули саҷда бут нест дар лавҳи ҷабини ман

قبول سجده بت نیست در لوح جبین من

Чаро тғрои сандал аз кнштм орзӯ бошад ?

چرا طغرای صندل از کنشتم آرزو باشد؟

Сару кори дил ҳақ ношиносам бод бо дӯзах

سر و کار دل حق ناشناسم باد با دوزخ

Агар бо рӯй гандуми гавани биҳиштам орзӯ бошад

اگر با روی گندم گون بهشتم آرزو باشد

Тамоми умри тухми орзӯи киштам , надонистам

تمام عمر تخم آرزو کشتم، ندانستم

Ки хокистар буд хирман чу киштам орзӯ бошад

که خاکستر بود خرمن چو کشتم آرزو باشد

Сари фардӣ чу хуршед аз ду олам орзӯ дорам

سر فردی چو خورشید از دو عالم آرزو دارم

На аз болини прстонм ки хиштам орзӯ бошад

نه از بالین پرستانم که خشتم آرزو باشد

Ним чун каъба дар қайди либос аз тани парастӣҳо

نیم چون کعبه در قید لباس از تن پرستیها

Зърёнии прндӣ чун кнштм орзӯ бошад

زعریانی پرندی چون کنشتم آرزو باشد

Хушам бо хотири фориғи зкФру дайни худ соиб

خوشم با خاطر فارغ زکفر و دین خود صائب

На тўФи каъба , на сайри кнштм орзӯ бошад

نه طوف کعبه، نه سیر کنشتم آرزو باشد