Парастории дили аФгорро душвор ме бошад

پرستاری دل افگار را دشوار می باشد

Аз ани пайвастаи чашми дилбарон бемор ме бошад

از ان پیوسته چشم دلبران بیمار می باشد

Мадор аз хол рӯй содаи рӯйони чашми дилҷӯе

مدار از خال روی ساده رویان چشم دلجویی

Ки дар даврони хати ин нуқта бо паргор ме бошад

که در دوران خط این نقطه با پرگار می باشد

Мубин дар даври хати густохи холи ънбринш ро

مبین در دور خط گستاخ خال عنبرینش را

Ки чун занбӯр хок олуд безинҳор ме бошад

که چون زنبور خاک آلود بی زنهار می باشد

Маро аз бҳлаҳ зоҳир шуд ки бе қолаби тиҳӣ кардан

مرا از بهله ظاهر شد که بی قالب تهی کردن

Ба даст овардани мӯии миён душвор ме бошад

به دست آوردن موی میان دشوار می باشد

Ғубори дидаи ёқӯб май пӯшади назарҳо ро

غبار دیده یعقوب می پوشد نظرها را

Вагарнаи Юсуфи мо бар сар бозор ме бошад

وگرنه یوسف ما بر سر بازار می باشد

Мабанд аз ҳарфи ширини лаб ки чун тӯтӣ хамаш гардад

مبند از حرف شیرین لب که چون طوطی خمش گردد

Гарон бар хотири ойӣна чун зангор ме бошад

گران بر خاطر آیینه چون زنگار می باشد

Зҷон нагусаста натавон дар ҳарими ишқ муҳаррам шуд

زجان نگسسته نتوان در حریم عشق محرم شد

Ки ӣнҷои риштаи ҷон бар камар зуннор ме бошад

که اینجا رشته جان بر کمر زنار می باشد

Мазан бар ҳеҷ раҳрави таъни гумроҳии дарин водӣ

مزن بر هیچ رهرو طعن گمراهی درین وادی

Ки аз ҳар дили раҳеи пинҳон ба кӯй ёр ме бошад

که از هر دل رهی پنهان به کوی یار می باشد

Машав зинҳор дар давлати зҳоли дӯстони ғофил

مشو زنهار در دولت زحال دوستان غافل

Ки ин хоби гарон бо давлат бедор ме бошад

که این خواب گران با دولت بیدار می باشد

Агар хоҳӣ ба бдмстӣ науфтад бар забон науммат

اگر خواهی به بدمستی نیفتد بر زبان نامت

Махӯр зинҳор май ҷое ки як ҳушёр ме бошад

مخور زنهار می جایی که یک هشیار می باشد

Напардозад ба таъмири тани хокии дили равшан

نپردازد به تعمیر تن خاکی دل روشن

Ки пушти ойӣнаро пайваста бар девор ме бошад

که پشت آیینه را پیوسته بر دیوار می باشد

Агар дории сари шӯҳрат , ғарибӣ бар ватани багазин

اگر داری سر شهرت، غریبی بر وطن بگزین

Ки гулро худнамое бар сар дастор ме бошад

که گل را خودنمایی بر سر دستار می باشد

зи ашки лола гаван магузор холии чашмро соиб

ز اشک لاله گون مگذار خالی چشم را صائب

Ки чун соғар тиҳӣ гардид бар дил бор ме бошад

که چون ساغر تهی گردید بر دل بار می باشد